Rüyada Ağaç Görmek

Sözlükteki başka hiçbir imge bu şekilde parçalarına ayrılmıyor. Ağaç aşağıdan yukarı doğru okunuyor ve onu kullanan her gelenek köke, gövdeye ve dallara ayrı anlamlar veriyor. Bütün olarak bakıldığında bir geçmişi ve yönü olan bir hayatı, acele ettirilemeyen bir büyümeyi temsil ediyor; bu yüzden ani dönemlerde değil, uzun ve ağır ilerleyen dönemlerde beliriyor.

Katman katman

Kaynakların çoğu bu imgeye tek parça değil, kat kat bakmayı öneriyor:

• Kök. Aile, köken ve seni yerinde tutan ne varsa. Toprağın üstüne çıkmış kökler, basılan zeminin sarsıldığı hissi sayılır.
• Gövde. İşlerin şu anki durumu ve ne kadar yük kaldırabildiği. İçi boş ya da yarılmış gövde, insanların en uzun süre hatırladığı ayrıntıdır.
• Dallar ve yapraklar. Dışarıdaki hayat, iş ve ilişkiler. Kışın çıplak olmak kayıp değil ara sayılır ve eski kaynaklar bu ayrımı bilerek yapar.
• Meyve. Sonuçlar; imgenin geçtiği her yerde en olumlu sayılan hali.

Devrilmiş ağaç

Bir ağacı kesmek ya da çoktan yere serilmiş bulmak, insanları en çok tedirgin eden varyant. Okumalar baltanın kimin elinde olduğuna göre değişiyor. Kişinin kendi kestiği ağaç genelde bir şeyi bilerek bitirmek diye alınıyor, kararın yanında bazen pişmanlık da duruyor. Rüzgârın ya da yabancıların devirdiği ağaç ise dışarıdan gelen bir değişime işaret ediyor. İkisinin de kimsenin sağlığı ya da ömrü hakkında söyleyecek bir sözü yok; aksini iddia eden halk anlatıları yorum değil, yerel inanıştır.

Ağacın altında oturmak ya da bir fidan dikmek de ayrı ele alınıyor. Gölgede oturmak, başkasının çok önceden yaptığı bir şeyden yararlanmak diye okunuyor; fidan dikmek ise sonucunu hemen görmeyeceğin bir işe girişmek. İkisi de eski malzemede sakin sayılan haller arasında ve ikisi de geride nadiren korku bırakıyor.

Hangi ağaçtı

Bunu her şeyden önce sor. Zeytin, çınar, kavak ve baobab yetiştikleri yerlerde çok farklı ağırlıklar taşıyor ve ağaç sembolizminin büyük kısmı evrensel değil bölgesel. Daha önemlisi, çocukluğunda bildiğin bir bahçeden gelen ağaç, o bahçenin içerdiği ne varsa hepsiyle birlikte geliyor ve hiçbir genel anlam onunla yarışamıyor. Türünü söyleyebilen insanlar cevabı neredeyse her zaman o adın içinde buluyor. Tek başına duran bir ağaçla ormanın ortasındaki bir ağaç da aynı okunmuyor; ilki kendini ayırmaya, ikincisi bir bütünün parçası olmaya yakın duruyor.