Dromen over autorijden

Je trapt het rempedaal in en er gebeurt niets. Van alle varianten van deze droom wordt die met ruime afstand het vaakst gemeld, en hij legt meteen de vraag op tafel waar bijna elke uitleg op uitkomt: wie stuurde er eigenlijk. Autorijden geldt in de traditie als een beeld van hoeveel grip je voelt op de richting van je leven, en het is een van de weinige symbolen waarvan de klassieke betekenis dicht bij de letterlijke ligt.

Rijden dat gewoon rijden is

Een deel hiervan is niets anders dan verkeer. Wie elke dag lang in de file staat droomt over de file zoals een kok over een volle zaak droomt, en een bijna-botsing op dinsdag komt woensdagnacht terug met de details door elkaar geschud. Mensen die voor hun rijexamen zitten dromen over dat examen. Wie de auto net heeft weggedaan droomt er vaker over dan verwacht. Ook geïrriteerd wakker worden na een nacht vol omleidingen hoeft niets te betekenen, en het blijft de moeite waard om op te merken.

Achterbank, bijrijdersstoel, niemand aan het stuur

Remmen die niets doen worden verbonden met een situatie die je niet vertraagd krijgt. Sturen vanaf de achterbank, of merken dat er helemaal niemand achter het stuur zit, hoort bij dezelfde familie en wordt gelezen als verantwoordelijkheid zonder zeggenschap. Meerijden terwijl iemand anders slecht rijdt hangt samen met een beslissing die je uit handen hebt gegeven. Een weg die ergens anders uitkomt dan verwacht hoort er ook bij. Rijden in het donker zonder zicht valt eerder onder de mistdromen, want daar zit het probleem in het zien en niet in het sturen.

De auto die jij kent

Of je dagelijks rijdt, ermee gestopt bent of het nooit hebt geleerd verandert dit beeld meer dan welke traditie ook, en wie nooit een rijbewijs haalde droomt het stuur anders dan een vrachtwagenchauffeur. Het voertuig draagt bovendien een eigen geschiedenis: dromers herkennen vaak een bepaalde auto uit hun verleden, de auto van thuis, de eerste eigen auto, de auto waarin iets is gebeurd. Pak het gevoel van grip als draad en volg die naar de plekken in je wakende leven waar datzelfde gevoel woont.