Amethist is de paarse variant van kwarts en waarschijnlijk de bekendste gekleurde steen ter wereld. De tint loopt van een zacht lila tot een diep, bijna wijnrood paars, en ontstaat door sporen ijzer in het kristalrooster in combinatie met natuurlijke straling in de bodem. De mooiste stukken groeien als puntige kristallen tegen de wand van holle geodes, waarvan sommige zo groot zijn dat een mens erin kan staan.
De naam komt uit het Grieks en betekent zoveel als niet dronken. In de oudheid werd geloofd dat een beker van amethist de drinker nuchter zou houden, en om die reden dronken Grieken en Romeinen wijn uit bekers die met de steen waren ingelegd. Later werd amethist een kerkelijke steen bij uitstek; bisschopsringen werden er eeuwenlang mee gezet. Belangrijke vindplaatsen liggen in Brazilië, Uruguay, Zambia en Madagaskar.
Wie amethist gebruikt, moet weten dat de kleur niet blijvend is in fel licht: langdurige zon laat het paars verbleken tot bijna kleurloos. Daarom bewaart men de steen liever in de schaduw. In de traditie van het werken met stenen geldt amethist als een steen van bezinning die vooral in de avond en voor het slapengaan werd gebruikt.
Eigenschappen van amethist
• Van oudsher gedragen als steen van matiging, tegen alles waar men te veel van neemt.
• In het volksgeloof aanbevolen bij een druk hoofd dat 's avonds niet tot rust komt.
• Men gelooft dat hij helpt bij onrustige nachten en bij nare dromen.
• Volgens overlevering ondersteunt hij mensen die willen stoppen met een gewoonte die hen niet goed doet.
• De traditie schrijft hem toe dat hij spanningshoofdpijn verzacht als hij op het voorhoofd wordt gelegd.
• Er wordt aangenomen dat hij het onderscheidingsvermogen scherpt bij moeilijke keuzes.
• Oude bronnen noemen hem een steen van studie en geconcentreerd denkwerk.
• In de steentraditie zou hij rouw en gemis draaglijker maken.
• Men zegt dat hij drift tempert en helpt kalm te blijven in een discussie.
• Volgens volksgeloof beschermt hij de ruimte waar hij staat tegen onrustige sfeer.
• Er wordt geloofd dat hij de aandacht naar binnen keert en zo meditatie ondersteunt.
• De overlevering verbindt hem met een helder geheugen en een goed gevoel voor tijd.
• Men gelooft dat hij mensen die veel geven aan anderen helpt hun eigen grens te bewaken.
• Vroeger legde men een amethist onder het kussen om rustiger te slapen.
• Vanouds gezien als een steen van waardigheid en innerlijke stilte.
Amethist symboliseert bezonnenheid: het vermogen om te wachten, af te wegen en niet mee te gaan met de eerste opwelling. De steen spreekt vooral mensen aan die veel in hun hoofd zitten, die slecht loskomen van de dag of die een gewoonte willen loslaten. Alles wat hierboven staat komt uit overlevering en volksgeloof en vervangt geen medisch advies.
Hardheidsniveau: 7
Chemische structuur: SiO₂
Soortelijk gewicht: 2.65
Chakra's: Derde oog, Kruin
Verzorging: Reinig met lauw water en een zachte borstel. Laat hem niet lang in de volle zon liggen, de kleur verbleekt.
Granaat is geen enkel mineraal maar een hele familie, waarvan de leden verwant zijn in kristalvorm maar verschillen in samenstelling. Het bekendst is het diepe wijnrood van almandien en pyroop, maar er bestaan ook oranje, groene, gele en zelfs kleurwisselende granaten. De naam komt van het Latijnse granatum, de granaatappel, omdat de losse kristallen op de glanzende pitten van die vrucht lijken.
Granaat is behoorlijk hard en heeft een hoge dichtheid, waardoor een geslepen steen zwaarder aanvoelt dan hij eruitziet. Al in het oude Egypte en later in het Romeinse Rijk werd hij gezet in ringen en zegels; in de negentiende eeuw beleefde de Boheemse granaat, gewonnen in het huidige Tsjechië, een enorme bloeiperiode met sieraden die dicht bezet waren met tientallen kleine steentjes.
Behalve als edelsteen wordt granaat vanwege zijn hardheid ook industrieel gebruikt, bijvoorbeeld als schuurmiddel en in snijstralen. In de traditie van het werken met stenen geldt hij als de steen van vuur en volharding, die van oudsher werd meegegeven aan wie op reis ging of aan iets moeilijks begon.
Eigenschappen van granaat
• Van oudsher gedragen als steen van kracht bij zware fysieke inspanning.
• In het volksgeloof aanbevolen aan wie zich futloos en uitgeblust voelt.
• Men gelooft dat hij een goede bloedsomloop ondersteunt en warmte geeft aan koude handen en voeten.
• Volgens overlevering wakkert hij hartstocht en levenslust aan.
• De traditie schrijft hem toe dat hij zelfvertrouwen geeft bij wie zich klein maakt.
• Er wordt aangenomen dat hij helpt vol te houden wanneer een doel ver weg lijkt.
• Oude bronnen noemen hem als beschermsteen voor reizigers en handelaren.
• In de steentraditie zou hij trouw in een relatie versterken.
• Men zegt dat hij helpt de eigen wil duidelijk uit te spreken zonder ruzie te zoeken.
• Volgens volksgeloof geeft hij moed om een oude situatie definitief achter te laten.
• Er wordt geloofd dat hij het herstelvermogen van het lichaam ondersteunt.
• De overlevering verbindt hem met succes in zaken en met eerlijk verdiend loon.
• Men gelooft dat hij nachtmerries op afstand houdt als hij bij het bed ligt.
• Vroeger werd hij als geschenk gegeven bij een afscheid, met de wens op een behouden terugkeer.
• Vanouds beschouwd als een steen van vuur die niet snel opbrandt.
Granaat symboliseert de gloed die blijft branden wanneer de eerste opwinding voorbij is. De steen spreekt vooral mensen aan die aan een lange klus zijn begonnen, die hun energie kwijt lijken te zijn of die opnieuw willen leren voor zichzelf op te komen. Alles wat hierboven staat berust op overlevering en volksgeloof en is geen vervanging voor medisch advies.
Hardheidsniveau: 7 - 7.5
Chemische structuur: Fe₃Al₂(SiO₄)₃
Soortelijk gewicht: 3.4 - 4.3
Chakra's: Wortel, Sacraal
Verzorging: Reinig met lauw water en een zachte borstel en droog goed af. Zonlicht beschadigt hem niet.
Tijgeroog herken je aan de zijdeachtige lichtband die als een smalle streep over de steen glijdt wanneer je hem beweegt. Dat effect, chatoyance genoemd, ontstaat doordat evenwijdige vezelige structuren in de steen het licht bundelen. De gouden tot honingbruine kleur komt van ijzeroxide; de blauwgrijze variant heet havikoog en de roodbruine, meestal door verhitting ontstane vorm ossenoog.
De belangrijkste vindplaatsen liggen in Zuid-Afrika, verder in Australië, Brazilië, India en Namibië. Tijgeroog werd altijd al gedragen om zijn levendige glans, maar ook om de gelijkenis met een dierenoog: in verschillende culturen gold hij als amulet die het boze oog zou weerkaatsen. Romeinse soldaten zouden hem hebben meegedragen als bescherming en als teken van waakzaamheid.
De steen is hard genoeg voor dagelijks gebruik en wordt meestal cabochon geslepen, dus glad en bol, want alleen zo komt de lichtband goed uit. In de traditie van het werken met stenen geldt tijgeroog als de steen van overzicht en zelfbeheersing: hij zou de blik scherpen zonder de emoties te laten oplaaien.
Eigenschappen van tijgeroog
• Traditioneel gedragen als amulet tegen het boze oog en tegen kwade bedoelingen.
• In het volksgeloof aanbevolen aan wie moeite heeft keuzes te overzien.
• Men gelooft dat hij helpt kalm te blijven wanneer anderen druk uitoefenen.
• Volgens overlevering ondersteunt hij het doorzien van onoprechte mensen.
• De traditie schrijft hem toe dat hij moed geeft zonder roekeloos te maken.
• Er wordt aangenomen dat hij concentratie versterkt bij werk dat precisie vraagt.
• Oude bronnen noemen hem als steen van ondernemers en onderhandelaars.
• In de steentraditie zou hij helpen geld te beheren in plaats van te laten wegvloeien.
• Men zegt dat hij faalangst voor een optreden of examen tempert.
• Volgens volksgeloof brengt hij evenwicht tussen willen en kunnen.
• Er wordt geloofd dat hij helpt in beweging te komen na een periode van uitstel.
• De overlevering verbindt hem met een goede nachtrust bij wie te veel nadenkt.
• Men gelooft dat hij zelfkritiek milder maakt zonder de scherpte weg te nemen.
• Vroeger droeg men hem bij het sluiten van een overeenkomst, voor een helder hoofd.
• Vanouds beschouwd als een steen van waakzaamheid en rustige kracht.
Tijgeroog staat symbool voor de blik van het roofdier: geduldig, gericht en zonder haast. De steen spreekt vooral mensen aan die verantwoordelijkheid dragen, die vaak knopen moeten doorhakken of die willen leren hun eigen doelen niet uit het oog te verliezen. Wat hier beschreven staat is overlevering en volksgeloof en is geen vervanging voor medisch advies.
Hardheidsniveau: 7
Chemische structuur: SiO₂
Soortelijk gewicht: 2.58 - 2.64
Chakra's: Sacraal, Zonnevlecht
Verzorging: Reinig met lauw water en een zachte borstel en droog goed af. Zonlicht beschadigt hem niet.
Koraal is net als barnsteen en parel geen mineraal uit het gesteente maar een product van levende wezens. Wat als sieraadkoraal wordt gebruikt, is het kalkskelet van koloniën poliepen die in warme zeeën vertakte struikjes vormen. Het bekendst is het edelkoraal uit de Middellandse Zee, met kleuren van bleekroze tot diep bloedrood; daarnaast bestaat er wit, zwart en goudkleurig koraal.
Rond Napels, Sardinië en Sicilië ontstond eeuwen geleden een hele ambachtstraditie van koraalslijperijen, en tot vandaag geldt Torre del Greco als het centrum ervan. In Italië draagt men een klein gekromd koraalhoorntje als amulet tegen ongeluk, en in India en Tibet werd rood koraal in kettingen en gebedssnoeren verwerkt. Omdat koraalriffen kwetsbaar zijn, is de winning inmiddels streng gereguleerd.
Koraal is zacht en bestaat uit calciumcarbonaat, waardoor zuren, azijn, parfum en zelfs zweet het oppervlak dof kunnen maken; langdurig contact met water is af te raden. Voorzichtig afvegen met een droge doek volstaat. In de traditie van het werken met stenen geldt koraal als een levende, warme steen die vooral met bescherming van kinderen wordt verbonden.
Eigenschappen van koraal
• Van oudsher aan pasgeborenen gegeven als amulet tegen onheil.
• In het volksgeloof gedragen als bescherming tegen het boze oog.
• Men gelooft dat hij bloedarmoede en futloosheid tegengaat.
• Volgens overlevering ondersteunt hij sterke botten en gezonde tanden.
• De traditie schrijft hem toe dat hij moed geeft aan bange kinderen.
• Er wordt aangenomen dat hij drift en opvliegendheid tempert.
• Oude bronnen noemen hem als steen van vissers en zeevaarders.
• In de steentraditie zou hij een huwelijk of vriendschap stevigheid geven.
• Men zegt dat hij helpt bij het terugvinden van levenslust na ziekte.
• Volgens volksgeloof beschermt hij zwangere vrouwen en jonge moeders.
• Er wordt geloofd dat hij spanning uit de onderbuik haalt.
• De overlevering verbindt hem met warmte in het gezinsleven.
• Men gelooft dat hij nachtmerries verdrijft als hij bij het bed ligt.
• Vroeger hing men een takje koraal boven de wieg.
• Vanouds beschouwd als een steen van leven, groei en bescherming.
Koraal symboliseert het leven dat uit de zee komt: broos van dichtbij, taai als geheel. De steen spreekt vooral mensen aan die voor anderen zorgen, die een gezin opbouwen of die na een zware tijd hun kracht willen terugvinden. Wat hier beschreven staat komt uit overlevering en volksgeloof en is geen vervanging voor medisch advies.
Hardheidsniveau: 3 - 4
Chemische structuur: CaCO₃
Soortelijk gewicht: 2.60 - 2.70
Chakra's: Wortel, Sacraal
Verzorging: Niet in water leggen, de steen is poreus. Veeg af met een zachte droge doek en houd uit direct zonlicht.
Obsidiaan is vulkanisch glas: lava die zo snel afkoelde dat er geen kristallen konden groeien. Daardoor is het geen mineraal in de strikte zin maar een amorf gesteente, meestal diepzwart en spiegelend, soms met bruine banden, zilverachtige glans of gouden schijn. De bekende sneeuwvlokobsidiaan dankt zijn witte vlokken aan kleine radiaalvormige groeisels van cristobaliet.
Bij het breken ontstaat een scherpe schelpvormige rand, en juist die eigenschap maakte obsidiaan tot een van de belangrijkste grondstoffen van de prehistorie. Van Anatolië tot Midden-Amerika werden er messen, pijlpunten en schrapers van gemaakt; de Azteken zetten scherven ervan in houten zwaarden. Ook gepolijste obsidiaanspiegels zijn eeuwenoud en werden gebruikt bij ceremonies.
De steen is niet erg hard en kan bij een val splinteren, dus voorzichtigheid is geboden bij geslepen stukken met dunne randen. In de traditie van het werken met stenen geldt obsidiaan als een directe, onverbloemde steen: hij zou laten zien wat men liever niet ziet, en werd daarom van oudsher gebruikt bij bezinning in plaats van bij dagelijks dragen.
Eigenschappen van obsidiaan
• Traditioneel gebruikt als spiegel om naar zichzelf te kijken zonder verfraaiing.
• In het volksgeloof gedragen als schild tegen kwade invloeden van buiten.
• Men gelooft dat hij helpt oude patronen te herkennen die zich blijven herhalen.
• Volgens overlevering ondersteunt hij een goede spijsvertering.
• De traditie schrijft hem toe dat hij spanning uit het lichaam wegtrekt.
• Er wordt aangenomen dat hij moed geeft om een pijnlijke waarheid onder ogen te zien.
• Oude bronnen noemen hem bij het verwerken van een schok of plotseling verlies.
• In de steentraditie zou hij helpen grenzen te bewaken tegen veeleisende mensen.
• Men zegt dat hij verstrooide gedachten stevig op de grond zet.
• Volgens volksgeloof houdt hij nare dromen buiten de slaapkamer.
• Er wordt geloofd dat hij helpt woede te uiten zonder erin te verdwalen.
• De overlevering verbindt hem met eerlijkheid, vooral tegenover jezelf.
• Men gelooft dat hij goed past bij wie een periode van verandering doormaakt.
• Vroeger legde men hem bij de drempel om het huis te beschermen.
• Vanouds beschouwd als een steen van vuur dat tot rust is gekomen.
Obsidiaan staat voor het moment waarop vuur stolt tot glas: heftigheid die vorm krijgt. De steen spreekt vooral mensen aan die middenin een omslag zitten, die zichzelf beter willen leren kennen of die behoefte hebben aan een duidelijke grens om zich heen. De genoemde toepassingen berusten op volksgeloof en overlevering en komen niet in de plaats van medisch advies.
Hardheidsniveau: 5 - 5.5
Chemische structuur: SiO₂ (vulkanisch glas)
Soortelijk gewicht: 2.35 - 2.60
Chakra's: Wortel
Verzorging: Reinig met lauw water en een zachte borstel en droog goed af. Zonlicht beschadigt hem niet.
Rozenkwarts is de zachtroze variant van kwarts, meestal wolkig en melkachtig in plaats van helder. De kleur wordt toegeschreven aan uiterst fijne insluitsels van een mineraal uit de dumortierietgroep, die het licht verstrooien en de steen zijn typische zachte waas geven. Zeldzamer is de heldere roze kwarts die in kleine kristallen groeit; het gangbare rozenkwarts komt in grote, massieve brokken voor.
Belangrijke vindplaatsen liggen in Brazilië, Madagaskar, India, Namibië en de Verenigde Staten. Omdat de steen betaalbaar is en zich prachtig laat polijsten, wordt hij verwerkt tot kralen, hangers, handstenen en bollen. Uit Assyrië en later uit het Romeinse Rijk zijn kralen en zegels van rozenkwarts bekend; in Rome werd de steen in verband gebracht met schoonheid en met de godin van de liefde.
Rozenkwarts is even hard als ander kwarts, maar de kleur is niet lichtbestendig: langdurig fel zonlicht laat het roze verbleken tot bijna wit. Bewaar hem dus liever uit direct licht. In de traditie van het werken met stenen geldt hij als de steen van zachtheid, en dan vooral van zachtheid tegenover jezelf.
Eigenschappen van rozenkwarts
• Van oudsher gedragen als steen van liefde, in alle vormen die dat woord kan hebben.
• In het volksgeloof aanbevolen aan wie streng en veeleisend is voor zichzelf.
• Men gelooft dat hij helpt verdriet te dragen na een breuk of een verlies.
• Volgens overlevering ondersteunt hij een rustig hart en een gelijkmatige adem.
• De traditie schrijft hem toe dat hij de huid een frisse aanblik geeft.
• Er wordt aangenomen dat hij helpt vertrouwen op te bouwen na teleurstelling.
• Oude bronnen noemen hem als steen van verzoening tussen mensen die elkaar dierbaar zijn.
• In de steentraditie zou hij jaloezie en bezitsdrang temperen.
• Men zegt dat hij helpt gevoelens te tonen zonder schaamte.
• Volgens volksgeloof brengt hij rust in een huis waar veel gekibbeld wordt.
• Er wordt geloofd dat hij goed past bij wie moeite heeft om hulp te vragen.
• De overlevering verbindt hem met een milde blik op het eigen verleden.
• Men gelooft dat hij de slaap verzacht bij wie met een vol hoofd naar bed gaat.
• Vroeger gaf men hem als geschenk bij een verloving of verzoening.
• Vanouds beschouwd als een steen van tederheid zonder zoetigheid.
Rozenkwarts symboliseert de zachte kant van kracht: het vermogen om mild te blijven zonder je te laten overlopen. De steen spreekt vooral mensen aan die veel geven en weinig terugvragen, die een verlies verwerken of die eindelijk wat vriendelijker willen zijn tegen zichzelf. Alles wat hierboven staat komt uit overlevering en volksgeloof en vervangt geen medisch advies.
Hardheidsniveau: 7
Chemische structuur: SiO₂
Soortelijk gewicht: 2.65
Chakra's: Hart
Verzorging: Reinig met lauw water en een zachte borstel. Laat hem niet lang in de volle zon liggen, de kleur verbleekt.

