Dromen over een wond

In veel van deze dromen is de wond er al en weet je niet meer hoe je eraan gekomen bent. Dat past bij de manier waarop de traditie het beeld leest: als pijn die je meedraagt en die nog niet klaar is met helen. De taal was er trouwens eerder bij dan welk droomboek ook. We praten over oude wonden en over een opmerking die snijdt zonder dat iemand daarvan opkijkt, en de uitleg loopt precies langs die lijn.

Handen, gezicht, voeten

Waar de wond zit verschuift voor de meeste dromers de kleur van het beeld. Handen worden vaak verbonden met werk en met kunnen, het gezicht met hoe iemand denkt dat hij gezien wordt, de voeten met zelfstandigheid en de knieën met dragen en doorgaan. En wie ooit echt ernstig gewond is geraakt, neemt die herinnering mee de slaap in. Voor die dromer kan het beeld niets meer zijn dan het gewone nachtwerk van het geheugen, en geen symbolische lezing hoort daar overheen te praten.

Hoe lang zit die wond er al

Het onderscheid waar deze lezingen om draaien is ouderdom. Een verse, bloedende wond wordt uitgelegd als pijn die nu speelt en die je dagelijks voelt. Een oude wond die weer openbarst staat voor iets waarvan je dacht dat het afgesloten was en dat terugkomt door een situatie die op de eerste lijkt. Een wond die dichtgaat, of die door iemand anders wordt verbonden, wordt meestal gelezen als hulp die je aanneemt, en heel wat dromers merken dat dat de moeilijkere helft van het beeld is.

Geen droom stelt een diagnose

Dit hoort er plat en zonder omhaal bij te staan. Een droom is geen onderzoeksinstrument. Dromen over een verwonding is geen aanwijzing dat er lichamelijk iets speelt bij jou of bij iemand van wie je houdt, en niemand zou een droom moeten opvatten als reden om zich zorgen te maken, of als reden om een echt symptoom langer voor zich uit te schuiven. Het verkeer gaat maar een kant op: echte pijn of ongemak in de nacht duikt aantoonbaar vaak op als beeld, en daarom dromen mensen die herstellen van een blessure zo vaak van een wond.