Dromen over dansen en de dansvloer

Wat mensen van een dansdroom onthouden is nooit de choreografie. Het is of er iemand keek, of het lichaam wist wat het moest doen, en wie er verder op de vloer stond. De uitleg sluit daar naadloos op aan: dansen wordt van oudsher gelezen op het gevoel en niet op het voetenwerk, als loslaten, als iets in iemand dat lang is stilgehouden en eindelijk beweegt. De oudere boeken koppelen het daarnaast aan feest, verkering en goed gezelschap.

Wat er overdag aan vooraf ging

Er ligt meestal een gewone aanleiding vlakbij. Een uitnodiging voor een bruiloft, een lange avond muziek, een les die je al maanden wilt boeken, of juist een reeks weken waarin het lichaam nauwelijks in beweging is geweest. Lichamelijke onrust komt in dromen terug als beweging, en dansen is de gezelligste beweging die er is. Wie in het dagelijks leven danst droomt erover zoals muzikanten over toonladders dromen, en voor die groep weegt het beeld veel minder symbolisch dan een lijstje suggereert.

Alleen, samen, of vanaf de rand

• Anderen zien dansen terwijl je zelf blijft staan. Wie dit droomt beschrijft vaak buiten iets te staan, wat uitleggers verbinden met er niet bij horen.
• Uit de maat raken of struikelen. Wordt gekoppeld aan het gevoel bekeken te worden in een groep, dezelfde familie als de droom waarin je te licht gekleed ergens binnenloopt.
• Dansen met een partner. Uitleggers kijken hoe goed jullie samen bewogen en lezen dat als portret van de band, niet als voorspelling erover.
• Alleen dansen, zonder publiek. Meestal gelezen als zelfvertrouwen dat nog aan niemand is laten zien.

Belangrijker dan de symboliek is wat dansen jou overdag kost en oplevert. Een geschoolde danser en iemand die het al twintig jaar zorgvuldig vermijdt hebben niet dezelfde droom, ook al zijn de beelden tot in de details identiek. De traditie noemt dansen vreugde, maar vreugde is hier niet vanzelfsprekend: staat zo'n droom voor jou dichter bij een examen dan bij een feest, dan is dat de uitleg die telt.