Olay silinir, atmosfer kalır. Bu figürün alınan ve verilen ilginin resmi olarak nasıl okunduğu ve sözlükte kişiye en çok bağlı maddenin neden bu olduğu.
Sözlükteki en kişisel madde bu ve genel yorumun en kolay yanıldığı yer de burası. Annesini rüyada gören insanların çoğu olayı hatırlamıyor; geriye kalan atmosfer oluyor. Sıcaklık, gerginlik, rahatlama ya da o odada yeniden çocuk olma duygusu. Yorumcular bu figürü gerçek kişiden gelen bir haber gibi değil, insanın bakım denen şeyle bütün ilişkisi gibi ele alır: bir zamanlar görülen ilgi ve şimdi gösterilen ilgi.
Yorumu en çok değiştiren ayrım bu. Anne hayattaysa rüya genelde bugünkü ilişkinin rahat ve gergin yanlarıyla birlikte okunuyor. Vefat etmişse, bu rüya yas döneminde son derece yaygın ve pek çok insan onu yasın en teselli edici parçası diye anlatıyor. Yas üzerine çalışanlar böyle rüyaları sık kaydediyor ve onları yasın olağan bir parçası sayıyor. Bunların ne olduğuna dair burada bir iddia yok, ama insanların aldığı teselli gerçek ve saygıyı hak ediyor.
Anneyi hasta ya da beklenmedik biçimde yaşlanmış görmek de sık anlatılıyor. Bu sahne kimsenin sağlığı hakkında bir şey söylemiyor; yorum geleneği onu daha çok, ilişkideki rollerin zamanla yer değiştirdiğini fark etmekle birleştiriyor.
Bu sözlükte kişiye bu kadar bağlı başka bir madde yok. Biri için figür güvenliğin kendisi, bir başkası için yıllarca uğraşılmış bir zorluğun kaynağı; evlat edinilmiş, arası kopmuş ya da erken kaybetmiş biri içinse imge bambaşka birinden derlenmiş olabiliyor. Genel yorum, bu kişinin bu hayatta gerçekten ne ifade ettiğine yerini bırakmak zorunda. Kendi çocuğu olan biri içinse imge iki yönlü çalışıyor: hem kendi annesini hem kendi anneliğini içine alıyor ve hangisinin ağır bastığı çoğunlukla uyanınca kalan histen anlaşılıyor.
Son bir not: bu rüya annenin sağlığı ya da başına gelecekler hakkında hiçbir şey söylemez ve ondan gelen bir haber gibi ele alınmamalı.


