Kamienie znaku Lew

Gdyby ciepło miało kolor, wyglądałoby jak bursztyn, cytryn i złocisty topaz, a w tradycji wszystkie trzy są kamieniami dobrego humoru, którego Lwu nie brakuje. Ta lista widzi też pewność siebie jako dwie różne rzeczy. Jest ta promienna, którą znak ognia wnosi do pokoju, i ta cicha, która trzyma się nawet wtedy, gdy nikt nie klaszcze. Dla znaku, który przeżywa krytykę bardziej, niż się przyznaje, ta druga liczy się co najmniej tak samo.

Na dzień w świetle reflektorów noś cytryn albo topaz: dawniej cytryn zabierano na publiczne wystąpienia, by poczuć ciepło i swobodę przed słuchaczami, a topaz ma utrzymywać nerwy w ryzach, gdy patrzy na ciebie wiele oczu. Bursztyn, ciepły w dotyku, to kamień na szare zimowe tygodnie: ludowe wierzenia łączą go z lepszym nastrojem i łatwym towarzystwem. Dla cichej pewności siebie jest stary zwyczaj noszenia pierścienia z agatem, który ma dodawać otuchy, oraz ametyst, kamień wewnętrznego autorytetu, który nie musi niczego udowadniać. Kryształ górski pasuje do każdego z nich, bo według tradycji wzmacnia kamień, który leży obok. Rubin, klasyczny kamień Lwa, od wieków nazywa się królem kamieni szlachetnych, a tradycja oddaje go osobom, które przewodzą sercem: łączy się go z odwagą, ciepłem i lojalną, hojną naturą.

Agat

Agat to jeden z najbardziej zróżnicowanych kamieni w świecie minerałów. W naturze spotyka się okazy czerwone, szare, białe, niebieskie, brązowe i zielone, w których barwy przenikają się nawzajem, tworząc charakterystyczne warstwy i pasma. Jest twardy, a jego barwne partie bywają przezroczyste lub półprzezroczyste, co nadaje im wyraźnej głębi. Nazwa kamienia pochodzi od rzeki Achates na Sycylii, gdzie po raz pierwszy go znaleziono.

Od najdawniejszych czasów agat wykorzystywano jako ozdobę, materiał na biżuterię i element dekoracyjny, ale przede wszystkim jako amulet mający chronić przed niekorzystnymi wpływami. Wyrabiano z niego pierścienie, pieczęcie, koraliki i drobne figurki, które noszono przy sobie na co dzień i przekazywano z pokolenia na pokolenie.

W tradycji pracy z kamieniami agat uchodzi za mocny kamień wspierający wewnętrzną równowagę i wyciszenie. Poszczególnym odmianom, zależnie od barwy i rysunku pasm, przypisywano dawniej odmienne zastosowania. Według dawnych wierzeń kamień działa najpełniej wtedy, gdy ma bezpośredni kontakt ze skórą, ponieważ wtedy energia otoczenia, zwłaszcza słoneczna, ma swobodnie przenikać przez agat do ciała.

Właściwości agatu

• Uważa się, że chroni osobę, która go nosi, przed niebezpieczeństwem i pomaga jej odnaleźć się w trudnych okolicznościach.

• Tradycyjnie polecany osobom skarżącym się na bezsenność oraz tym, które chcą zadbać o spokojny rytm dnia.

• Według wierzeń pomaga trzeźwo spojrzeć na rzeczywistość i widzieć sprawy takimi, jakie są.

• Przypisuje mu się mocną, męską energię, wiązaną z witalnością i siłą fizyczną.

• W tradycji kamieni uważano, że rozgrzewa zesztywniałe mięśnie i pomaga rozluźnić nagromadzone napięcie.

• Ma odprowadzać nadmiar zalegającej energii, dlatego dawniej sięgano po niego w okresach stresu.

• Wierzy się, że sprzyja otwartości na ludzi i ułatwia odnalezienie się w nowym otoczeniu.

• Według dawnych przekazów pomaga przezwyciężać lęki i dodaje odwagi w codziennych wyzwaniach.

• Dawna tradycja wiąże go ze wzmocnieniem jasności umysłu i logicznego myślenia.

• Przypisywano mu wzmacniający wpływ na całe ciało oraz wsparcie prawidłowego krążenia limfy.

• Uważa się, że pomaga utrzymać ciśnienie krwi w równowadze, zwłaszcza przy skłonności do zbyt niskich wartości.

• Bywa noszony jako ochrona przed złym okiem i urokiem, ponieważ jego wyrazisty wygląd od razu przyciąga uwagę.

• Dzięki witalnej energii ma pomagać dostrzec dobrą stronę wydarzeń nawet wtedy, gdy jesteśmy przygnębieni.

• Uchodzi za dobry kamień dla osób, które łatwo przejmują się nieprzychylnym nastawieniem otoczenia.

• Dzieciom noszącym go w kieszeni ma według wierzeń pomagać zachować spokój i unikać sprzeczek.

• Tradycyjnie uchodzi za kamień radości i wewnętrznego spokoju.

Agat uznawany jest za kamień powodzenia w sprawach przyziemnych: ma chronić przed niekorzystną energią i budzić na nowo odwagę, gdy sił zaczyna brakować. Tradycyjnie polecano go osobom prowadzącym interesy - jedni nosili go poniżej pasa, na przykład w kieszeni, inni woleli pierścień, który miał najsilniej wzmacniać pewność siebie. Do dziś sięgają po niego ci, którzy szukają oparcia w podejmowaniu decyzji. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 6.5 - 7

Budowa chemiczna: SiO₂

Ciężar właściwy: 2.60 - 2.64

Czakry: korzenia, sakralna, serca

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą i miękką szczoteczką, a następnie dokładnie osusza. Światło słoneczne mu nie szkodzi.

Ametyst

Ametyst to fioletowa odmiana kwarcu i jeden z najbardziej rozpoznawalnych kamieni jubilerskich na świecie. Jego barwa rozciąga się od jasnego liliowego i lawendowego odcienia aż po głęboki, niemal winny fiolet, a odpowiadają za nią śladowe ilości żelaza w krysztale. Nazwa pochodzi z greki i znaczy tyle co „nieupojony”: w starożytności wierzono, że kamień chroni przed skutkami nadmiaru wina, dlatego od wieków łączono go z umiarem i panowaniem nad sobą.

Ametyst wydobywa się na wielu kontynentach, między innymi w Brazylii, Urugwaju, Boliwii, Argentynie, Zambii i Namibii, a także na Syberii. Nazwy handlowe poszczególnych odmian zależą od odcienia oraz od miejsca pochodzenia surowca. Kamień trafia przede wszystkim do biżuterii: oszlifowany zdobi pierścionki, wisiory i kolczyki, a surowe druzy bywają ozdobą wnętrz.

W tradycji pracy z kamieniami ametyst uchodzi za kryształ, który jednocześnie wycisza i dodaje sił. Uważa się, że rozładowuje nadmiar napięcia, sprzyja jasności myślenia i dobrze służy osobom dużo przebywającym wśród ludzi albo pracującym w wymagającym otoczeniu. Zwyczajowo nosi się go blisko ciała przez cały dzień, a co pewien czas oczyszcza się go w bieżącej wodzie, zakopuje w suchej ziemi lub na krótko wystawia na naturalne światło. Bywa też zestawiany z kwarcem różowym, co według dawnych przekonań ma wzmacniać działanie obu kamieni.

Właściwości ametystu

• Według dawnych wierzeń osłania przed napięciem panującym w otoczeniu i przed cudzymi nastrojami.

• Tradycyjnie uchodzi za kamień wyciszający gniew i łagodzący rozdrażnienie.

• Wierzy się, że dodaje pogody ducha i przywraca wewnętrzny spokój.

• Uważa się, że wspiera skupienie i porządkuje myśli podczas nauki oraz pracy umysłowej.

• Zwyczajowo polecany osobom, które źle sypiają, bo ma sprzyjać spokojnemu odpoczynkowi.

• Według dawnych przekazów pomaga zachować umiar i trzeźwy osąd w codziennych wyborach.

• W tradycji kamieni przypisuje mu się łagodzenie skutków stresu i powrót do równowagi po trudnym dniu.

• Dawniej wiązano go z odprężeniem zmęczonych oczu i dobrym wpływem na wzrok.

• Według wierzeń wspiera pracę serca i wzmacnia poczucie bezpieczeństwa.

• Ludowa tradycja uznaje go za kamień oczyszczający, kojarzony z krążeniem i siłami witalnymi.

• Niegdyś sięgały po niego osoby uskarżające się na alergie i nadwrażliwość.

• Uważa się, że pogłębia medytację i ułatwia skupienie podczas ćwiczeń oddechowych.

• Według wierzeń wzmacnia intuicję i ułatwia zapamiętywanie snów.

• Tradycyjnie noszono go jako talizman chroniący przed urokiem i złym okiem.

Ametyst symbolizuje spokój, umiar i jasność umysłu. Chętnie sięgają po niego osoby, które szukają wyciszenia w gwarze codzienności, pracują z ludźmi albo chcą mieć przy sobie kamień o łagodnej, uporządkowanej energii. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 7

Budowa chemiczna: SiO₂

Ciężar właściwy: 2.65

Czakry: trzeciego oka, korony

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą i miękką szczoteczką. Nie zostawiaj go długo w pełnym słońcu, bo kolor blaknie.

Bursztyn

Bursztyn to skamieniała żywica dawnych drzew iglastych, przede wszystkim sosen, która przez miliony lat twardniała w ziemi i w morskich osadach. Jest półprzezroczysty i występuje w wielu odcieniach: od jasnej, miodowej żółci po ciepły brąz i głęboką czerwień. Należy do kamieni miękkich, łatwo pęka i wymaga ostrożnego traktowania. Najbardziej znane złoża leżą nad Bałtykiem, między innymi na polskim wybrzeżu, a bursztyn bałtycki od stuleci należy do najchętniej noszonych kamieni ozdobnych.

Szczególnie cenione są okazy z inkluzjami, czyli zatopionymi w żywicy owadami lub fragmentami roślin sprzed milionów lat. Takich śladów nie spotyka się w innych kamieniach, dlatego wyraźnie podnoszą one wartość okazu. Bursztyn od starożytności wykorzystywano nie tylko w jubilerstwie, lecz także przy wyrobie perfum i lakierów, a oczyszczony olejek bursztynowy stosowano dawniej w domowych sposobach na kaszel. Podgrzany lub potarty wykazuje właściwości elektrostatyczne i potrafi przyciągać drobne przedmioty. Prawdziwy bursztyn poznaje się po żywicznym, sosnowym zapachu wydzielanym podczas spalania. Podróbki zaś wykonuje się z tworzyw sztucznych, szkła lub syntetycznych żywic.

W tradycji kamieni leczniczych bursztynowi przypisuje się ciepłą i łagodną energię. Szybko nagrzewa się od skóry, dlatego uważa się, że działa najpełniej w bezpośrednim kontakcie z ciałem: jako naszyjnik, bransoletka albo kamień trzymany w dłoni. Według wierzeń pomaga rozładować napięcie, wycisza i przywraca pogodne nastawienie, dlatego bywa noszony na co dzień.

Właściwości bursztynu

• Tradycyjnie przykłada się go do bolących miejsc, wierząc, że przynosi ulgę; im większy kawałek pokrywa dany obszar, tym silniejsze ma być jego działanie.

• W dawnej medycynie ludowej naszyjnik z bursztynu polecano przy przeziębieniach, uporczywym kaszlu, dolegliwościach oskrzeli i uczuleniach.

• Według dawnych przekazów wspiera gardło oraz tarczycę i pod tym względem ceniono go wyżej niż inne kamienie.

• Trzymany w lewej dłoni ma zbierać nadmiar ładunku elektrycznego zgromadzonego w ciele.

• Uważa się, że rozładowanie tego napięcia łagodzi przygnębienie i poprawia nastrój.

• Ma pomagać w zachowaniu równowagi między codziennymi obowiązkami a wewnętrznym spokojem i rozwojem duchowym.

• W tradycji ludowej uchodził za kamień przyciągający pieniądze, dlatego wkładano go do kas i szkatułek.

• Gdy życie wydaje się ciężarem, a obowiązki przytłaczają, ma według wierzeń dodawać sił i ochoty do działania.

• Wierzy się, że pozwala dostrzec jasne strony codzienności i napełnia radością.

• Przypisuje mu się ciepłą, pogodną energię, która ma rozpraszać zmęczenie i wewnętrzny niepokój.

• Noszony bezpośrednio na skórze ma wzmacniać poczucie bezpieczeństwa i pomagać odzyskać spokój po męczącym dniu.

Bursztyn symbolizuje ciepło, radość życia i spokojną, przywracającą równowagę siłę natury. Sięgają po niego zwykle osoby, które szukają ukojenia w codziennym pośpiechu, chcą złagodzić napięcie nerwowe albo po prostu cenią jego miodową barwę i lekkość. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 2 - 2.5

Budowa chemiczna: C₁₀H₁₆O

Ciężar właściwy: 1.05 - 1.09

Czakry: sakralna, splot słoneczny

Pielęgnacja: Przecieraj delikatnie miękką, lekko wilgotną ściereczką i od razu wycieraj do sucha. Jest bardzo miękki, dlatego trzymaj go z dala od perfum, alkoholu, środków czyszczących, gorąca i długiego bezpośredniego słońca.

Kryształ górski

Kryształ górski to najczystsza i najbardziej rozpowszechniona odmiana kwarcu, a zarazem jeden z najpospolitszych minerałów na Ziemi. Kwarc to jeden z podstawowych składników skorupy ziemskiej, dlatego jego złoża spotyka się niemal na całym świecie. Krystalizuje w postaci sześciobocznych słupków zakończonych piramidką, zwykle bezbarwnych i przezroczystych jak lód, choć trafiają się też okazy mleczne, mętne lub z wyraźnymi wrostkami. W niektórych kryształach zamknięta jest kropla wody, uwalniająca się dopiero po rozłupaniu bryłki.

Kryształ górski zbudowany jest z krzemu i tlenu. Sam termin kwarc określa całą wielką rodzinę kamieni, a nie jeden minerał - należą do niej między innymi ametyst, cytryn, heliotrop i chryzopraz, które z czasem zyskały własne nazwy. Od starożytności kryształ górski wykorzystywano w obrzędach, magii i tradycyjnym lecznictwie, a w dawnych kulturach towarzyszył modlitwom o deszcz. Dziś ma też szerokie zastosowanie techniczne: w elektronice, zegarmistrzostwie, stomatologii, produkcji szkła i oświetlenia.

W tradycji ezoterycznej kryształ górski uchodzi za symbol siły i ukrytej mocy. Uważa się, że przepuszcza przez siebie energię natury i wzmacnia ją niczym soczewka, dlatego bywa nazywany kamieniem uniwersalnym. Według wierzeń rozprasza to, co ciężkie w otoczeniu człowieka, a zbiera i uaktywnia to, co dobre. Tradycyjnie sięga się po niego podczas medytacji i pracy z intencją, ponieważ ma sprzyjać nadawaniu myślom wyraźnej formy.

Właściwości kryształu górskiego

• Uchodzi za kamień, który koi wzburzone emocje i przywraca wewnętrzną równowagę.

• Według wierzeń pobudza pracę umysłu i ułatwia jasne, uporządkowane myślenie.

• Tradycyjnie uważa się, że chroni przed utratą sił i nagłym spadkiem energii.

• Zwyczajowo kładzie się go przy telefonie czy komputerze - w tradycji kamieni ma pochłaniać niekorzystne wpływy urządzeń.

• Dawne przekazy przypisują mu wzmacnianie koncentracji i pomoc w nauce.

• Noszony pod ubraniem, przy samej skórze, ma osłaniać przed złym okiem i cudzą zawiścią.

• Noszony na wierzchu ma, wedle dawnych zwyczajów, przyciągać dobrą energię otoczenia.

• Mówi się, że przynosi ulgę przy bólach głowy.

• W ludowych wierzeniach wspiera trawienie.

• Tradycyjnie łączy się go ze sprawnym krążeniem krwi.

• Dawniej uchodził za kamień służący oczom i dobremu widzeniu.

• Uważa się, że oczyszcza atmosferę domu i miejsca pracy z nagromadzonego napięcia.

• Ma wzmacniać działanie innych minerałów, dlatego układa się go razem z nimi.

• Wierzy się, że pogłębia skupienie podczas medytacji i modlitwy.

Kryształ górski symbolizuje czystość, jasność umysłu i nieskończoną moc natury. Sięgają po niego osoby, które chcą uporządkować myśli, wzmocnić wewnętrzną siłę i otoczyć się lżejszą energią, a także ci, którzy dopiero zaczynają przygodę z kamieniami - uznaje się go bowiem za najbardziej uniwersalny z nich. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 7

Budowa chemiczna: SiO₂

Ciężar właściwy: 2.65

Czakry: korony, trzeciego oka

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą i miękką szczoteczką, a następnie dokładnie osusza. Światło słoneczne mu nie szkodzi.

Cytryn

Cytryn to odmiana kwarcu o barwie od jasnej, słonecznej żółci przez miodowe odcienie po ciepły, lekko brązowy ton. Kryształy bywają przezroczyste albo delikatnie mleczne i od stuleci ceni się je w jubilerstwie. Cytryn bywa mylony z topazem, kamieniem znacznie od niego droższym, ponieważ żółte i pomarańczowe odmiany topazu mają niemal identyczną barwę. To jednak dwa różne minerały, a cytryn należy do rodziny kwarców.

W dawnych przekazach cytryn nosi miano kamienia kupca. Wkładano go do kas i sejfów, wierząc, że pomnaża pieniądze i sprzyja udanym transakcjom. Wisiorek zwrócony szpicem w dół miał dodawać pewności siebie i wzmacniać poczucie wewnętrznej siły.

Kamieniowi temu przypisuje się ciepłą, rozjaśniającą energię. Tradycyjnie sięga się po niego wtedy, gdy potrzeba lepszego nastroju i wiary we własne możliwości. Bywa też dodawany do olejków do masażu, ponieważ według wierzeń pobudza krążenie i ułatwia wchłanianie preparatu przez skórę.

Właściwości cytrynu

• Uważa się, że przynosi radość i pogodę ducha osobie, która go nosi.

• Według dawnych przekazów pomaga uwolnić się od emocji, które przytłaczają.

• Wierzy się, że wzmacnia pewność siebie i poczucie własnej wartości.

• Tradycyjnie uchodzi za kamień, który koi rozdrażnienie i przywraca spokój.

• Ma rozpraszać niekorzystną energię, zamiast gromadzić ją w sobie.

• Jak się uważa, rzadziej niż kryształ górski wymaga oczyszczania.

• Podobnie jak ametyst bywa ustawiany w pokoju, by według tradycji odcinać niepożądane wpływy.

• Przypisuje mu się rozjaśnianie umysłu i sprzyjanie klarownemu myśleniu.

• Tradycyjnie uchodzi za kamień powodzenia i pomyślnego zakończenia rozpoczętych spraw.

• Według wierzeń sprzyja dostatkowi i rozsądnym decyzjom finansowym.

• Ma ułatwiać porzucanie nawyków, które działają na naszą szkodę.

• Dawne przekazy wiążą go z dobrą kondycją nerek i układu trawiennego.

• Tradycja przypisuje mu też korzystny wpływ na płuca i pracę serca.

Cytryn symbolizuje ciepło, dostatek i odzyskaną wiarę w siebie. Sięgają po niego zwykle osoby prowadzące własną działalność, pracujące z ludźmi lub przechodzące okres zwątpienia, a także te, które chcą mieć przy sobie kamień o pogodnej barwie. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 7

Budowa chemiczna: SiO₂

Ciężar właściwy: 2.65

Czakry: sakralna, splot słoneczny

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą i miękką szczoteczką. Nie zostawiaj go długo w pełnym słońcu, bo kolor blaknie.

Topaz

Topaz to jeden z najdawniej znanych kamieni szlachetnych, od stuleci ceniony w litoterapii jako minerał o wyjątkowo silnym oddziaływaniu. Występuje w szerokiej gamie barw: bywa biały, szary, niebieski, żółty, pomarańczowy, brązowy i czerwony, a spotyka się również okazy całkowicie bezbarwne. Od dawna noszono go jako kamień ochronny, zwłaszcza w okresach zarazy i wojennej niepewności.

Bezbarwny topaz bywa mylony z diamentem, choć jest od niego wyraźnie mniej twardy i inaczej załamuje światło. Barwa kamienia nie zawsze jest trwała i pod wpływem słońca potrafi zblednąć - brązowe okazy syberyjskie z czasem stają się białe. W XVIII wieku odkryto, że brazylijski topaz po lekkim podgrzaniu przybiera różowy odcień; sposób ten szybko się upowszechnił. Przezroczyste kryształy o wydłużonym pokroju olśniewają blaskiem, dlatego minerał ten jest chętnie wykorzystywany w jubilerstwie. Za najcenniejsze uchodzą odmiany żółta i pomarańczowa, w biżuterii najpopularniejsza jest niebieska, a najwartościowsze okazy wydobywa się dziś w Brazylii.

Dawne wierzenia przypisywały topazowi energię jasną i porządkującą. Noszono go zwykle blisko ciała, w pierścionku, kolczykach lub wisiorku, w przekonaniu, że dodaje otuchy i pomaga zachować pogodne nastawienie w codziennych zmaganiach. Bywa też trzymany w domu jako ozdobny kryształ, który ma wprowadzać w otoczeniu spokój i poczucie dostatku.

Właściwości topazu

• Uważa się, że pomaga odzyskać równowagę ciała i umysłu oraz przynosi uczucie odnowy.

• Według wierzeń przezroczyste odmiany sprzyjają rozwojowi duchowemu.

• W dawnych przekazach uchodził za kamień opiekujący się wzrokiem.

• Dawniej noszono go jako talizman mający strzec przed chorobą.

• Wierzono, że rozjaśnia myśli i ułatwia uporządkowane rozumowanie.

• Ma wzmacniać chłodny osąd w sytuacjach nagłych, wymagających szybkiej decyzji.

• Według wierzeń rozwija intuicję i podsuwa rozwiązanie, gdy brakuje czasu na namysł.

• Przypisuje mu się dodawanie odwagi tym, którzy muszą stawić czoło presji.

• Tradycyjnie uchodził za kamień chroniący przed urokiem i ludzką niesprawiedliwością.

• Uważa się, że sprzyja rozwijaniu zdolności i naturalnych talentów.

• W medycynie ludowej łączono go ze wzmacnianiem odporności organizmu.

• Miał dodawać sił osobom osłabionym i wracającym do zdrowia.

• Niebieskiej odmianie przypisuje się przyciąganie obfitości i dostatku.

• Wierzono też, że pomaga jasno wyrażać myśli i zachować spokój podczas trudnych rozmów.

Topaz symbolizuje jasność umysłu, wewnętrzną siłę i szczerość wobec samego siebie. Sięgają po niego zwykle osoby, które cenią trzeźwe spojrzenie na rzeczywistość i chcą wzmocnić w sobie odwagę oraz spokój. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 8

Budowa chemiczna: Al₂SiO₄(F,OH)₂

Ciężar właściwy: 3.49 - 3.57

Czakry: splot słoneczny, gardła

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą i miękką szczoteczką. Nie zostawiaj go długo w pełnym słońcu, bo kolor blaknie.

Rubin

Rubin to jeden z najbardziej cenionych kamieni szlachetnych, w Indiach od wieków nazywany władcą kamieni. Pod względem twardości ustępuje jedynie diamentowi, dlatego doskonale znosi codzienne noszenie. Występuje w całej gamie odcieni czerwieni: od jasnego różu i purpury po głęboką czerwień wpadającą w brąz. Za ten charakterystyczny kolor odpowiada chrom obecny w strukturze minerału.

W stanie surowym rubin bywa niepozorny, jednak po oszlifowaniu potrafi olśniewać blaskiem porównywalnym z diamentowym. Od dawna wykorzystuje się go w jubilerstwie, przede wszystkim w pierścionkach, naszyjnikach, kolczykach i bransoletach, a miłośnicy biżuterii uznają go za jeden z najcenniejszych kamieni w kolekcji. Rubin zapisał się także w historii techniki: to właśnie z jego kryształu zbudowano pierwszy działający laser, co na długo rozsławiło ten minerał poza światem jubilerów.

W tradycji kamieni rubinowi przypisuje się energię ognistą i pobudzającą. Uważa się, że daje poczucie wolności i wewnętrznego ożywienia, wspiera odwagę, zdolności przywódcze oraz radość życia, a intensywna czerwień ma według wierzeń wzmacniać siły witalne. Kamień noszony blisko ciała ma dodawać pewności siebie i ułatwiać otwarte mówienie o uczuciach.

Właściwości rubinu

• Według dawnych przekazów wzmacnia naturalną odporność organizmu.

• Tradycyjnie stosowany do pobudzania krążenia krwi i dodawania sił po wyczerpującym okresie.

• Według wierzeń pomaga zachować umiar w sferze zmysłowej i równoważy nadmierne pobudzenie.

• Ma skłaniać osobę, która go nosi, do uczciwości wobec siebie i innych.

• Uważa się, że ułatwia swobodne wyrażanie siebie bez oglądania się na cudze oceny.

• Przypisuje mu się wzmacnianie pewności siebie oraz odwagi w podejmowaniu decyzji.

• Tradycyjnie uchodzi za kamień przywództwa, wytrwałości i konsekwencji w działaniu.

• Ma pomagać w wychodzeniu poza własne ograniczenia i utarte schematy myślenia.

• Według wierzeń sprzyja rozwojowi duchowemu i poczuciu szczęścia.

• Dawniej wierzono, że uwalnia od żalu i pretensji kierowanych przeciwko samemu sobie.

• Uważa się, że otwiera na bezwarunkową miłość i głębokie przywiązanie.

• W tradycji kamieni uczy wyrozumiałości i tolerancji wobec innych ludzi.

• Od wieków noszony jako ochrona przed złym okiem i urokiem, ma też wzmacniać intuicję.

• Osobom zmęczonym i pozbawionym zapału ma według tradycji przywracać chęć działania.

Rubin symbolizuje siłę życia, odwagę i szczerość uczuć. Sięgają po niego przede wszystkim osoby, które chcą wzmocnić pewność siebie, odzyskać chęć działania lub podkreślić swoją niezależność. Bywa też noszony jako kamień miłości i wierności, dlatego często pojawia się w biżuterii przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 9

Budowa chemiczna: Al₂O₃

Ciężar właściwy: 3.97 - 4.05

Czakry: korzenia, serca

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą i miękką szczoteczką, a następnie dokładnie osusza. Światło słoneczne mu nie szkodzi.