Ryby Kamień szczęścia

Ametyst to fioletowa odmiana kwarcu i jeden z najbardziej rozpoznawalnych kamieni jubilerskich na świecie. Jego barwa rozciąga się od jasnego liliowego i lawendowego odcienia aż po głęboki, niemal winny fiolet, a odpowiadają za nią śladowe ilości żelaza w krysztale. Nazwa pochodzi z greki i znaczy tyle co „nieupojony”: w starożytności wierzono, że kamień chroni przed skutkami nadmiaru wina, dlatego od wieków łączono go z umiarem i panowaniem nad sobą.

Ametyst wydobywa się na wielu kontynentach, między innymi w Brazylii, Urugwaju, Boliwii, Argentynie, Zambii i Namibii, a także na Syberii. Nazwy handlowe poszczególnych odmian zależą od odcienia oraz od miejsca pochodzenia surowca. Kamień trafia przede wszystkim do biżuterii: oszlifowany zdobi pierścionki, wisiory i kolczyki, a surowe druzy bywają ozdobą wnętrz.

W tradycji pracy z kamieniami ametyst uchodzi za kryształ, który jednocześnie wycisza i dodaje sił. Uważa się, że rozładowuje nadmiar napięcia, sprzyja jasności myślenia i dobrze służy osobom dużo przebywającym wśród ludzi albo pracującym w wymagającym otoczeniu. Zwyczajowo nosi się go blisko ciała przez cały dzień, a co pewien czas oczyszcza się go w bieżącej wodzie, zakopuje w suchej ziemi lub na krótko wystawia na naturalne światło. Bywa też zestawiany z kwarcem różowym, co według dawnych przekonań ma wzmacniać działanie obu kamieni.

Właściwości ametystu

• Według dawnych wierzeń osłania przed napięciem panującym w otoczeniu i przed cudzymi nastrojami.

• Tradycyjnie uchodzi za kamień wyciszający gniew i łagodzący rozdrażnienie.

• Wierzy się, że dodaje pogody ducha i przywraca wewnętrzny spokój.

• Uważa się, że wspiera skupienie i porządkuje myśli podczas nauki oraz pracy umysłowej.

• Zwyczajowo polecany osobom, które źle sypiają, bo ma sprzyjać spokojnemu odpoczynkowi.

• Według dawnych przekazów pomaga zachować umiar i trzeźwy osąd w codziennych wyborach.

• W tradycji kamieni przypisuje mu się łagodzenie skutków stresu i powrót do równowagi po trudnym dniu.

• Dawniej wiązano go z odprężeniem zmęczonych oczu i dobrym wpływem na wzrok.

• Według wierzeń wspiera pracę serca i wzmacnia poczucie bezpieczeństwa.

• Ludowa tradycja uznaje go za kamień oczyszczający, kojarzony z krążeniem i siłami witalnymi.

• Niegdyś sięgały po niego osoby uskarżające się na alergie i nadwrażliwość.

• Uważa się, że pogłębia medytację i ułatwia skupienie podczas ćwiczeń oddechowych.

• Według wierzeń wzmacnia intuicję i ułatwia zapamiętywanie snów.

• Tradycyjnie noszono go jako talizman chroniący przed urokiem i złym okiem.

Ametyst symbolizuje spokój, umiar i jasność umysłu. Chętnie sięgają po niego osoby, które szukają wyciszenia w gwarze codzienności, pracują z ludźmi albo chcą mieć przy sobie kamień o łagodnej, uporządkowanej energii. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 7

Budowa chemiczna: SiO₂

Ciężar właściwy: 2.65

Czakry: trzeciego oka, korony

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą i miękką szczoteczką. Nie zostawiaj go długo w pełnym słońcu, bo kolor blaknie.

Kamień księżycowy ceniono już w najstarszych cywilizacjach, a biżuterię z tym kamieniem chętnie nosili Rzymianie. Najczęściej spotyka się okazy mlecznobiałe i półprzezroczyste, bywa też pomarańczowy lub błękitny. W padającym pod odpowiednim kątem świetle na powierzchni pojawia się niebieskawa poświata, a odmianę o wielobarwnym połysku nazywa się tęczowym kamieniem księżycowym.

Nazwę zawdzięcza dawnemu przekonaniu, że odbija blask księżyca. Jest dość delikatny i łatwo go zarysować, dlatego trzeba obchodzić się z nim ostrożnie. Wydobywa się go w Brazylii, na Madagaskarze i Sri Lance, a także w Birmie, Tanzanii i Meksyku.

W tradycji pracy z kryształami przypisuje mu się energię łagodną i chłodną, kojarzoną ze zmiennością księżycowych faz. Według dawnych przekonań służy najlepiej wtedy, gdy nosi się go blisko ciała.

Właściwości kamienia księżycowego

• Według wierzeń pomaga uwolnić się od napięcia emocjonalnego i pogodzić z własnymi uczuciami.

• W dawnych przekazach uchodził za kamień łagodzący gwałtowne reakcje i przywracający spokój.

• Tradycja widzi w nim kamień wewnętrznej równowagi, studzący wybujałe ego.

• Przypisuje mu się wyczulenie na emocje innych ludzi i budzenie wzajemnej sympatii.

• Wierzono, że sprzyja zakochanym: ma rozpalać uczucia i pogłębiać bliskość.

• Uważa się, że wzmacnia intuicję i ułatwia szczerą rozmowę.

• W wielu kulturach noszono go jako amulet chroniący przed złym okiem i urokami.

• Ludowa tradycja poleca go tym, komu od dłuższego czasu nie sprzyja szczęście.

• Według dawnych wierzeń wspiera kobiety w zachowaniu regularnego cyklu miesięcznego.

• Dawniej sięgano po niego przy skurczach oraz bólach nóg i pleców, a także w nadziei na lżejszy poród.

• W tradycji kamieni bywa polecany osobom, które chcą opanować skłonność do objadania się.

Kamień księżycowy symbolizuje wrażliwość i naturalną zmienność, taką jak kolejne fazy księżyca. Noszą go najchętniej osoby szukające emocjonalnego spokoju i lepszego zrozumienia siebie.

Twardość: 6 - 6.5

Budowa chemiczna: KAlSi₃O₈

Ciężar właściwy: 2.56 - 2.59

Czakry: sakralna, trzeciego oka, korony

Pielęgnacja: Nie mocz w wodzie, kamień jest porowaty. Przecieraj miękką suchą ściereczką i trzymaj z dala od bezpośredniego słońca.

Koral to organiczny materiał jubilerski powstający w ciepłych, płytkich morzach z wapiennych szkieletów drobnych zwierząt żyjących w koloniach. Występuje w pełnej gamie barw: od czystej bieli, przez odcienie różu i pomarańczu, aż po głęboką czerwień. Jego głównym budulcem jest węglan wapnia, do którego dochodzą niewielkie ilości węglanu magnezu oraz substancji organicznych. Po wypolerowaniu powierzchnia koralu nabiera szklistego połysku, dlatego od tysięcy lat wykorzystuje się go w biżuterii i drobnych przedmiotach ozdobnych.

W wyrobach jubilerskich najczęściej spotyka się korale czerwone, różowe i białe, a za najcenniejszy uchodzi ten o intensywnie czerwonej barwie. Naturalny okaz rozpoznaje się po lekko chropowatej powierzchni i nierównomiernym, plamistym rozłożeniu koloru. Okazy idealnie gładkie zwykle są mocno obrabiane lub sztuczne, a te o jednolitym, nasyconym odcieniu bywają barwione. Koral jest wrażliwy na kwasy i wysoką temperaturę, a długo noszony przy skórze potrafi zostawić na niej delikatne przebarwienie. Tradycyjnie oprawia się go w srebro lub miedź.

Według dawnych wierzeń koral niesie ciepłą, żywą energię związaną z morzem i siłami życia. Uważano, że przynosi ukojenie, wewnętrzny spokój i poczucie równowagi, dlatego noszono go jako amulet strzegący domu i jego mieszkańców. W wielu kulturach czerwony koral zakładano niemowlętom i małym dzieciom, wierząc, że otacza je opieką. W tradycji kamieni symbolizuje też głębokie uczucie i przywiązanie, co czyni go częstym podarunkiem dla bliskich.

Właściwości koralu

• Uważa się, że wzmacnia serce i wspiera pracę śledziony.

• Tradycyjnie przypisuje mu się dobry wpływ na krążenie i skład krwi.

• Według wierzeń pomaga utrzymać ogólną równowagę organizmu.

• Uchodzi za kamień sprzyjający swobodnemu oddechowi i pracy płuc.

• Dawne przekazy polecały go osobom skarżącym się na niskie ciśnienie.

• Przypisywano mu też umacnianie dobrego imienia w rodzinie i wśród przyjaciół.

• Wierzono, że pogłębia duchowe rozumienie świata.

• Tradycyjnie sięgano po niego przy trudnościach ze skupieniem uwagi.

• Według wierzeń dodaje umysłowi bystrości i wspiera pamięć.

• Uchodzi za kamień pomagający zachować czystość intencji i wewnętrzny ład.

• Odmianom czerwonym i różowym przypisuje się moc chroniącą przed urokiem i złym okiem.

• Dawniej wierzono, że blednie, gdy osobie noszącej go grozi choroba.

• Tradycja łączyła go także z równowagą gospodarki hormonalnej.

• W dawnej praktyce noszono go przy uporczywych dolegliwościach skóry.

• Uważa się, że rozprasza napięcie i złą energię w domu, przynosząc ukojenie.

Koral symbolizuje życie, ciepło uczuć i troskliwą opiekę. Najchętniej noszą go osoby szukające zgody w rodzinie i domowego spokoju, a także ci, którzy cenią biżuterię o naturalnym pochodzeniu i wielowiekowej tradycji.

Twardość: 3 - 4

Budowa chemiczna: CaCO₃

Ciężar właściwy: 2.60 - 2.70

Czakry: korzenia, sakralna

Pielęgnacja: Nie mocz w wodzie, kamień jest porowaty. Przecieraj miękką suchą ściereczką i trzymaj z dala od bezpośredniego słońca.

Kwarc różowy to jedna z najpospolitszych odmian kwarcu, ceniona przede wszystkim za swoją delikatną barwę. Jego kolor rozciąga się od bardzo bladego, niemal mlecznego różu aż po głęboki, ciepły róż. Bywa niemal przezroczysty, znacznie częściej jednak ma lekko zamgloną, mleczną strukturę, która nadaje mu charakterystyczny, miękki połysk. Wydobywa się go przede wszystkim w Brazylii, na Madagaskarze i w Indiach.

W dawnych czasach wykorzystywano go przy wyrobie pieczęci oraz przedmiotów o znaczeniu symbolicznym. Współcześnie kwarc różowy należy do najchętniej obrabianych kamieni ozdobnych - powstają z niego rzeźbione figurki, drobne ozdoby, elementy wystroju wnętrz i biżuteria. W tradycji kamieni szlachetnych nazywany jest kamieniem miłości i pod tym określeniem znany jest do dziś.

Kwarcowi różowemu przypisuje się energię łagodną i kojącą, działającą przede wszystkim na sferę uczuć. Według wierzeń uspokaja serce, zmniejsza emocjonalne napięcie i pomaga przejść przez trudne przeżycia. Tradycja zaleca, by kamień noszony na co dzień co jakiś czas oczyszczać, ponieważ przy długim używaniu ma tracić swoją moc. Najczęściej radzi się zakopać go na noc w ziemi albo pozostawić na jakiś czas obok ametystu. Osoby, które dopiero zaczynają nosić kryształy, bywają wrażliwe na ich działanie, dlatego na początku warto nosić go tylko przez kilka godzin dziennie i przyzwyczajać się do niego stopniowo.

Właściwości kwarcu różowego

• Uważa się, że wspiera naturalną regenerację organizmu i pomaga zachować odporność.

• Tradycyjnie przypisuje mu się zdolność przywracania wewnętrznego spokoju i poczucia harmonii.

• Według wierzeń korzystnie wpływa na pracę serca, nerek, płuc i wątroby.

• Dawniej sięgano po niego przy dolegliwościach oddechowych, kłopotach z sercem i wolno gojących się ranach.

• W tradycji kamieni uchodzi za pomoc w przygnębieniu i w odzyskiwaniu poczucia własnej wartości.

• Dawne przekazy mówią, że uczy czerpać radość z codzienności i na nowo polubić życie.

• Ma rozpraszać ciężką atmosferę wokół osoby, która go nosi, i przyciągać życzliwe nastawienie otoczenia.

• Bywa nazywany kamieniem równowagi uczuciowej - wierzy się, że wycisza emocje i wspiera jasność myślenia.

• Przypisuje mu się ochronę przed nagłym spadkiem sił witalnych i przed zniechęceniem.

• Współczesne wierzenia głoszą, że pochłania promieniowanie urządzeń elektronicznych, dlatego bywa kładziony obok telefonu lub komputera.

• Tradycja poleca go tym, którzy chcą wzmocnić koncentrację w nauce i w pracy.

• Noszony pod ubraniem, blisko skóry, ma osłaniać przed niesprzyjającą energią otoczenia; w gronie życzliwych osób zaleca się nosić go na wierzchu, aby przejmował ich pogodne nastawienie.

• Uważa się, że przynosi ulgę przy bólach głowy wywołanych napięciem i zmęczeniem.

• Według wierzeń wspiera trawienie i prawidłowe krążenie krwi.

• Tradycyjnie polecany osobom mocno obciążającym wzrok - ma wzmacniać oczy i wyostrzać widzenie.

• Wierzy się, że pomaga uwolnić się od gniewu i zazdrości oraz koi zranienia emocjonalne.

Kwarc różowy uchodzi za kamień czułości, pojednania i spokojnego serca. Symbolizuje łagodność wobec siebie i innych, przebaczenie oraz gotowość do budowania bliskich więzi. Najchętniej noszą go osoby, które przechodzą przez trudny czas w związku lub rodzinie, wracają do równowagi po stracie albo po prostu szukają w codziennym pośpiechu chwili wyciszenia. Bywa też wybierany na prezent dla bliskiej osoby, jako dyskretny znak przywiązania i życzliwości.

Twardość: 7

Budowa chemiczna: SiO₂

Ciężar właściwy: 2.65

Czakry: serca

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą i miękką szczoteczką. Nie zostawiaj go długo w pełnym słońcu, bo kolor blaknie.