Kamienie znaku Baran

Agat to jeden z najbardziej zróżnicowanych kamieni występujących w przyrodzie. Spotyka się go w odcieniach czerwieni, szarości, bieli, błękitu, brązu i zieleni, zwykle ułożonych w charakterystyczne, koncentryczne pasma. Jest twardy, a jego barwne warstwy bywają przejrzyste lub półprzejrzyste, dzięki czemu od stuleci ceniono go w jubilerstwie. Nazwa kamienia wywodzi się od sycylijskiej rzeki Achates, nad którą miał zostać po raz pierwszy znaleziony.

Od najdawniejszych czasów agat wykorzystywano nie tylko jako ozdobę i element biżuterii, lecz także jako przedmiot dekoracyjny oraz amulet mający chronić przed niekorzystnymi wpływami. Wyrabiano z niego pierścienie, naszyjniki, pieczęcie i drobne figurki, a trwałość kamienia sprawiała, że przekazywano go z pokolenia na pokolenie.

W tradycji kamieni leczniczych agat uchodzi za jeden z mocniejszych kamieni wyciszających i bywa używany do pracy nad wewnętrzną równowagą. Poszczególne odmiany, różniące się barwą i rysunkiem pasm, wiązano dawniej z odmiennymi zastosowaniami. Według wierzeń kamień działa najpełniej wtedy, gdy ma bezpośredni kontakt ze skórą - sądzono, że w ten sposób energia natury, zwłaszcza słoneczna, swobodnie przenika przez agat do ciała.

Właściwości agatu

• Wierzono, że osłania osobę noszącą go przed niebezpieczeństwem i pomaga jej odnaleźć się w niesprzyjających okolicznościach.

• Tradycyjnie polecano go przy kłopotach z zasypianiem oraz jako wsparcie prawidłowej przemiany materii.

• Według dawnych przekazów ułatwia trzeźwe spojrzenie na fakty i postrzeganie spraw takimi, jakie są.

• Przypisuje mu się mocną, męską energię, którą od dawna łączono z witalnością i siłą fizyczną.

• Uważa się, że rozgrzewa spięte partie ciała i pomaga rozluźnić nagromadzone napięcie.

• W tradycji kamieni ma odprowadzać nadmiar zalegającej energii, dlatego sięgano po niego w okresach stresu.

• Według wierzeń ułatwia kontakt z ludźmi i pomaga odnaleźć się w nowym otoczeniu.

• Uchodzi za kamień dodający odwagi, który ma wspierać w pokonywaniu lęków.

• Dawniej sądzono, że wzmacnia jasność myślenia oraz zdolność logicznego rozumowania.

• W tradycji ludowej łączono go ze wzmocnieniem organizmu i sprawniejszym krążeniem limfy.

• Według wierzeń ma pomagać w utrzymaniu prawidłowego ciśnienia krwi, zwłaszcza gdy bywa ono zbyt niskie.

• Od wieków noszono go jako ochronę przed urokiem i złym okiem, ponieważ jako pierwszy przyciąga wzrok i ma przejmować niekorzystne wpływy.

• Dzięki ciepłej, żywej energii ma ułatwiać dostrzeganie dobrych stron wydarzeń w gorszych momentach.

• Uważa się, że dzieciom noszącym go w kieszeni pomaga zachować spokój i unikać sprzeczek.

• Tradycyjnie uchodzi za kamień radości i wewnętrznego pokoju.

Agat symbolizuje ziemskie powodzenie: według tradycji chroni przed niekorzystną energią i przywraca nadwątloną odwagę. Osoby prowadzące interesy zwyczajowo noszą go poniżej pasa, na przykład w kieszeni, a w formie pierścienia ma szczególnie wzmacniać pewność siebie. Najchętniej sięgają po niego ci, którzy szukają na co dzień stabilności, spokoju i poczucia bezpieczeństwa. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 6.5 - 7

Budowa chemiczna: SiO₂

Ciężar właściwy: 2.60 - 2.64

Czakry: korzenia, sakralna, serca

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą i miękką szczoteczką, a następnie dokładnie osusza. Światło słoneczne mu nie szkodzi.

Akwamaryn to przezroczysty kamień szlachetny z rodziny berylu, a jego nazwa nawiązuje do morskiej wody. Barwa rozciąga się od nasyconego, morskiego błękitu po jasny błękit z zielonkawym refleksem, a odpowiadają za nią śladowe ilości żelaza w krysztale. Bywa całkowicie przejrzysty lub lekko mleczny. Od szmaragdu różni go barwa, choć oba są odmianami tego samego minerału. Wydobywa się go w dużych, czystych kryształach, przede wszystkim w Rosji, Brazylii, Indiach, Nigerii i Pakistanie.

Od wieków akwamaryn jest wykorzystywany w jubilerstwie - oszlifowany zdobi pierścionki, wisiorki i kolczyki. Surowe okazy ustawia się też w domach i biurach jako ozdobę. Ponieważ należy do kamieni cenionych i drogich, na rynku pojawia się sporo imitacji, dlatego przy zakupie warto sprawdzić czystość, przejrzystość i nasycenie barwy - to one decydują o wartości.

W tradycji pracy z kamieniami akwamaryn uchodzi za kamień spokoju i jasnej głowy. Uważa się, że jego chłodna, wodna energia łagodzi napięcie, porządkuje myśli i ułatwia mówienie o tym, co się czuje. Zwyczajowo nosi się go blisko ciała, w naszyjniku na wysokości gardła albo w pierścionku, a w chwilach zdenerwowania trzyma się go w dłoni, żeby odzyskać równowagę.

Właściwości akwamarynu

• Tradycyjnie polecany przy dolegliwościach dróg oddechowych: astmie, bólach gardła i zapaleniu oskrzeli, a także przy kłopotach z tarczycą.

• Uważa się, że wspiera prawidłową pracę układu trawiennego.

• Według wierzeń łagodzi obrzęki i sprzyja właściwej pracy gruczołów.

• W dawnych przekazach polecano go osobom dbającym o zdrowie zębów i kości szczęki.

• Ma wzmacniać pewność siebie, odwagę i śmiałość w mówieniu o uczuciach.

• Uchodzi za jeden z najlepszych kamieni na napięcie i stres, bo jego błękit ma działać wyciszająco.

• Wierzy się, że umacnia więź między ciałem a umysłem i wyostrza intuicję.

• Tradycja przypisuje mu przełamywanie nieśmiałości, zniechęcenia i natłoku przykrych emocji.

• Ma dawać poczucie, że to, co się robi, ma sens i przynosi wewnętrzną satysfakcję.

• Według wierzeń sprzyja jasności myślenia i logicznemu rozumowaniu.

• Uznawany jest za kamień szczęścia i obfitości.

• Perfekcjonistom, którzy nawet w udanych działaniach widzą same braki, ma zgodnie z tradycją pomagać dostrzec własną wartość i szerszy obraz sytuacji.

• W tradycji kamieni uchodzi za sprzymierzeńca pamięci i spokojnego, wyważonego myślenia.

• Dawne przekazy mówią, że osłabia przywiązanie do używek i pomaga wyjść z uciążliwych nawyków.

• Ma podnosić wiarę we własne siły i przełamywać ospałość oraz brak motywacji.

• Uważa się, że przynosi ukojenie ciału i umysłowi, zwłaszcza osobom pobudliwym, które łatwo się denerwują.

Akwamaryn symbolizuje spokój, szczerość i wewnętrzną równowagę. Sięgają po niego zwykle osoby, które chcą wyciszyć emocje, swobodniej mówić o swoich potrzebach i zachować trzeźwy osąd w napiętych sytuacjach. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 7.5 - 8

Budowa chemiczna: Be₃Al₂Si₆O₁₈

Ciężar właściwy: 2.68 - 2.74

Czakry: gardła, serca

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą i miękką szczoteczką. Nie zostawiaj go długo w pełnym słońcu, bo kolor blaknie.

Ametyst to fioletowa odmiana kwarcu i jeden z najbardziej rozpoznawalnych kamieni ozdobnych na świecie. Jego barwa rozciąga się od jasnego liliowego odcienia po głęboki, niemal winny fiolet, a odpowiada za nią niewielka domieszka żelaza w krysztale. Nazwa kamienia wywodzi się z greki i znaczy tyle co „nieodurzony” - w dawnych opowieściach przypisywano mu zdolność chronienia przed skutkami nadmiaru wina.

Ametyst wydobywany jest na wielu kontynentach, a w zależności od odcienia i miejsca pochodzenia nadaje mu się różne nazwy handlowe. Do najważniejszych obszarów wydobycia należą Brazylia, Urugwaj, Boliwia, Argentyna, Rosja, Zambia i Namibia. Kamień jest na tyle wytrzymały, że dobrze znosi codzienne noszenie, dlatego od wieków trafia do pierścionków, wisiorów, bransolet oraz przedmiotów dekoracyjnych.

W tradycji kamieni ametyst uchodzi za kryształ jednocześnie ożywczy i wyciszający. Uważa się, że dodaje sił, sprzyja pogodzie ducha i wewnętrznemu spokojowi, dlatego bywa noszony przy sobie przez cały dzień, zwłaszcza w stresującym, męczącym otoczeniu. Według wierzeń biżuteria z ametystem powinna stykać się ze skórą, a surowe, nieoszlifowane bryły ustawia się w domu lub w miejscu pracy. Kamień co jakiś czas trzeba oczyścić: tradycyjnie zakopuje się go na dobę w suchej ziemi albo pozostawia na krótko w czystej wodzie lub w świetle słonecznym. Nowo kupiony okaz warto oczyścić przed pierwszym użyciem.

Właściwości ametystu

• Według dawnych przekonań osłania przed niekorzystnymi wpływami otoczenia.

• Tradycja przypisuje mu łagodzenie zmęczenia oczu.

• Dawniej sądzono, że odprowadza z ciała nadmiar ładunku elektrycznego.

• Uważa się, że wspiera jasność myślenia i sprawność umysłu.

• W tradycji kamieni uchodzi za sprzymierzeńca serca i układu krążenia.

• Wierzy się, że wspomaga naturalne oczyszczanie krwi.

• W ludowych przekazach polecano go osobom zmagającym się z alergiami.

• Według wierzeń wycisza gniew i pomaga opanować gwałtowne reakcje.

• Przypisuje mu się działanie łagodzące napięcie i stres.

• Zgodnie z tradycją dodaje energii i chęci do działania.

• Uchodzi za kamień spokoju wewnętrznego i pogody ducha.

• Noszony na co dzień ma osłaniać przed złym okiem i nieprzychylną energią innych osób.

• W postaci surowej bryły ma według dawnych przekazów pochłaniać niekorzystną energię pomieszczenia, a oddawać dobrą.

• Tradycyjnie łączy się go z kwarcem różowym, aby wzmocnić działanie obu kamieni.

Ametyst symbolizuje trzeźwość umysłu, umiar i spokój. Sięgają po niego osoby szukające wyciszenia w codziennym pośpiechu, pracujące w wymagającym otoczeniu oraz te, które chcą mieć przy sobie kamień o łagodnej, uporządkowanej energii. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 7

Budowa chemiczna: SiO₂

Ciężar właściwy: 2.65

Czakry: trzeciego oka, korony

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą i miękką szczoteczką. Nie zostawiaj go długo w pełnym słońcu, bo kolor blaknie.

Diament to węgiel w najbardziej zwartej postaci. Na głębokości ponad 150 kilometrów pod ziemią czysty węgiel jest ściskany ogromnym ciśnieniem i żarem, aż powstaje kryształ, najtwardszy znany materiał naturalny. Nazwa pochodzi od greckiego słowa adamas, czyli „niezwyciężony”, i kamień w pełni na nią zasłużył: zarysować diament może tylko inny diament. Jego słynny blask bierze się stąd, że światło załamuje się i rozszczepia wewnątrz kamienia, dlatego dobrze oszlifowany diament rozbłyska wszystkimi barwami tęczy.

Większość diamentów jest bezbarwna albo ma bladożółty lub brązowy odcień, a spośród nich najwyżej cenione są kamienie naprawdę bezbarwne. Najstarszym źródłem były Indie, gdzie diamenty zbierano ze żwirów rzecznych już ponad dwa tysiące lat temu; w XVIII wieku dołączyła Brazylia, a w XIX wieku RPA. Dziś do głównych źródeł należą między innymi Rosja, Botswana, Kanada i Angola. Największy znaleziony dotąd nieoszlifowany diament o jakości jubilerskiej, Cullinan, ważył 3106 karatów, gdy wydobyto go w RPA w 1905 roku.

W dawnych czasach diament uchodził za kamień niezwyciężoności. W Indiach to samo słowo, wadżra, oznacza zarówno diament, jak i piorun, a kamień noszono jako ochronę przed krzywdą. Średniowieczni autorzy pisali, że rycerz, który miał go przy sobie, będzie śmiały w boju i wolny od lęku. Zwyczaj wręczania pierścionka z diamentem jako obietnicy małżeństwa jest udokumentowany już w 1477 roku, gdy arcyksiążę Maksymilian Austriacki podarował taki pierścionek Marii Burgundzkiej, a w XX wieku diament stał się najbardziej znanym symbolem trwałego zobowiązania.

Właściwości diamentu

• Tradycyjnie nazywany jest kamieniem niezwyciężoności, a jego nazwa pochodzi od słowa oznaczającego „niezwyciężony”.

• Według wierzeń ludowych dodaje odwagi osobie, która musi stawić czoło walce albo trudnej decyzji.

• Według dawnych przekazów noszono go przy sobie, by odpędzać strach i złe sny.

• Podobno uspokaja niespokojny umysł i przynosi jasny, uporządkowany sposób myślenia.

• Tradycyjne przekazy łączą go z wiernością i z obietnicami, które mają trwać.

• W tradycji kamieni uważa się, że umacnia więź między dwiema osobami, które wybrały siebie nawzajem.

• Od dawna uchodzi za kamień ochronny żołnierzy, władców i podróżnych.

• W powszechnym przekonaniu wiąże się go z czystością celu i uczciwymi zamiarami.

• Dawni autorzy polecali go osobom, które chcą zachować spokój, gdy inni tracą głowę.

• Uważa się, że daje poczucie wewnętrznej siły osobom, które w siebie wątpią.

• W ludowej tradycji traktuje się go jako kamień sukcesu i szczęścia w nowym przedsięwzięciu.

• Mówiono, że chroni osobę, która go nosi, przed trucizną i zazdrością innych.

• Według tradycyjnych wierzeń wzmacnia energię innych kamieni, gdy nosi się je razem z nim.

• Mówi się, że daje cierpliwość potrzebną, by doprowadzić długie zadanie do końca.

Diament symbolizuje siłę, jasność i obietnicę, która trwa. Sięgają po niego osoby, które cenią trwałość bardziej niż pokaz, osoby przypieczętowujące zobowiązanie na całe życie oraz te, które lubią kamień niezłomny. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 10

Budowa chemiczna: C

Ciężar właściwy: 3.50 - 3.53

Czakry: korony, trzeciego oka

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą z mydłem i miękką szczoteczką, a następnie dokładnie osusza. Światło słoneczne mu nie szkodzi, ale mocne uderzenie w krawędź może wyszczerbić kamień.

Hematyt to jeden z najważniejszych minerałów żelaza, a zarazem kamień o zwartej budowie i metalicznym połysku. Najczęściej jest czerwonobrunatny, ale bywa też czarny, szary, żółty lub brązowy. Choć wygląda jak nieobrobione żelazo, jest dość kruchy i po upadku łatwo pęka.

Znany jest od starożytności, kiedy noszono go przede wszystkim jako talizman. Jego nazwa pochodzi od greckiego słowa oznaczającego krew, a różnice w barwie wynikają z domieszek innych minerałów. Służył też jako naturalny pigment, a dziś jest podstawowym surowcem w produkcji stali.

Hematytowi przypisuje się energię spokojną, ciężką i mocno uziemiającą. Tradycyjnie nosi się go blisko ciała, w pierścionku albo bransoletce, a gładko oszlifowane okazy trzyma się w dłoni w chwilach napięcia.

Właściwości hematytu

• Uważa się, że korzystnie wpływa na krążenie krwi.

• Tradycyjnie łączono go z prawidłową pracą śledziony.

• Według wierzeń przynosi ulgę przy sztywności stawów.

• Dawniej uchodził za kamień wzmacniający włosy.

• Uważa się, że wzmacnia pamięć i ułatwia naukę.

• Ma pomagać w skupieniu uwagi i doprowadzaniu spraw do końca.

• Tradycyjnie polecany osobom, którym trudno podjąć decyzję.

• Wierzy się, że zmniejsza napięcie i dodaje sił do działania.

• Od dawna noszono go jako talizman chroniący przed urokiem.

• Według dawnych przekonań daje poczucie bezpieczeństwa w chwilach niepokoju.

• Ma wzmacniać odwagę i wytrwałość.

• Przypisuje mu się pomoc w zachowaniu spokoju w trudnych rozmowach.

• Uważa się, że ułatwia powrót do równowagi po męczącym dniu.

Hematyt symbolizuje siłę, wytrwałość i umiejętność twardego stąpania po ziemi. Sięgają po niego zwykle osoby, które szukają wewnętrznego oparcia i chcą uporządkować myśli. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 5.5 - 6.5

Budowa chemiczna: Fe₂O₃

Ciężar właściwy: 5.12 - 5.28

Czakry: korzenia

Pielęgnacja: Nie mocz w wodzie. Po noszeniu wytrzyj do sucha i trzymaj z dala od ciepła.

Cytryn to odmiana kwarcu, której barwa rozciąga się od jasnej żółci przez miodowe złoto aż po ciepły, lekko brązowawy odcień. Kryształy bywają przezroczyste lub delikatnie mleczne, a ich słoneczny kolor sprawił, że od stuleci oprawia się je w biżuterię i wykorzystuje jako ozdobę wnętrz.

W handlu cytryn bywa mylony z topazem, minerałem znacznie od niego droższym. Żółtawe i pomarańczowe odmiany topazu mają zbliżoną barwę, dlatego dawniej obu nazw używano zamiennie. To jednak dwa różne minerały, a cytryn należy do rodziny kwarców.

Tradycja przypisuje temu kamieniowi energię ciepłą i pobudzającą, kojarzoną ze światłem słonecznym. Uważa się, że dodaje pewności siebie i pomaga zachować pogodne nastawienie. Bywa nazywany kamieniem kupca, ponieważ dawniej wkładano go do kasy w nadziei na powodzenie w interesach.

Właściwości cytrynu

• Uważa się, że wnosi radość i poczucie zadowolenia w życie osoby, która go nosi.

• Tradycyjnie uchodzi za kamień powodzenia i pomyślnego zakończenia rozpoczętych spraw.

• Według wierzeń pomaga uwolnić się od emocji prowadzących do przygnębienia.

• Ma wzmacniać poczucie własnej wartości i osłabiać skłonność do umniejszania własnych zasług.

• W dawnych przekazach polecano go w chwilach rozdrażnienia, jako kamień przynoszący ukojenie i poczucie bezpieczeństwa.

• Tradycyjnie sięga się po niego, aby rozproszyć niechcianą energię w pomieszczeniu, podobnie jak po ametyst.

• W tradycji kamieni mówi się, że w odróżnieniu od kryształu górskiego nie gromadzi złej energii, dlatego rzadko wymaga oczyszczania.

• Ma sprzyjać jasności myślenia i ułatwiać uporządkowanie codziennych spraw.

• Noszony na szyi, ostrym końcem w dół, ma dawać poczucie siły i wewnętrznego oparcia.

• Dawniej łączono go z dostatkiem i pomyślnością w sprawach pieniężnych.

• Dodany do olejku do masażu ma według wierzeń ożywiać krążenie i ułatwiać wchłanianie preparatu przez skórę.

• Według dawnych przekazów korzystnie wpływa na nerki, płuca i układ trawienny.

• Wierzy się, że wspiera pracę serca.

Cytryn symbolizuje ciepło, optymizm i obfitość. Sięgają po niego osoby, które chcą wzmocnić pewność siebie, zachować dobry nastrój lub przyciągnąć powodzenie w sprawach zawodowych i finansowych. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 7

Budowa chemiczna: SiO₂

Ciężar właściwy: 2.65

Czakry: sakralna, splot słoneczny

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą i miękką szczoteczką. Nie zostawiaj go długo w pełnym słońcu, bo kolor blaknie.

Rubin to jeden z najbardziej cenionych kamieni szlachetnych, w Indiach od wieków nazywany władcą kamieni. Pod względem twardości ustępuje jedynie diamentowi, dlatego doskonale znosi codzienne noszenie. Występuje w całej gamie odcieni czerwieni: od jasnego różu i purpury po głęboką czerwień wpadającą w brąz. Za ten charakterystyczny kolor odpowiada chrom obecny w strukturze minerału.

W stanie surowym rubin bywa niepozorny, jednak po oszlifowaniu potrafi olśniewać blaskiem porównywalnym z diamentowym. Od dawna wykorzystuje się go w jubilerstwie, przede wszystkim w pierścionkach, naszyjnikach, kolczykach i bransoletach, a miłośnicy biżuterii uznają go za jeden z najcenniejszych kamieni w kolekcji. Rubin zapisał się także w historii techniki: to właśnie z jego kryształu zbudowano pierwszy działający laser, co na długo rozsławiło ten minerał poza światem jubilerów.

W tradycji kamieni rubinowi przypisuje się energię ognistą i pobudzającą. Uważa się, że daje poczucie wolności i wewnętrznego ożywienia, wspiera odwagę, zdolności przywódcze oraz radość życia, a intensywna czerwień ma według wierzeń wzmacniać siły witalne. Kamień noszony blisko ciała ma dodawać pewności siebie i ułatwiać otwarte mówienie o uczuciach.

Właściwości rubinu

• Według dawnych przekazów wzmacnia naturalną odporność organizmu.

• Tradycyjnie stosowany do pobudzania krążenia krwi i dodawania sił po wyczerpującym okresie.

• Według wierzeń pomaga zachować umiar w sferze zmysłowej i równoważy nadmierne pobudzenie.

• Ma skłaniać osobę, która go nosi, do uczciwości wobec siebie i innych.

• Uważa się, że ułatwia swobodne wyrażanie siebie bez oglądania się na cudze oceny.

• Przypisuje mu się wzmacnianie pewności siebie oraz odwagi w podejmowaniu decyzji.

• Tradycyjnie uchodzi za kamień przywództwa, wytrwałości i konsekwencji w działaniu.

• Ma pomagać w wychodzeniu poza własne ograniczenia i utarte schematy myślenia.

• Według wierzeń sprzyja rozwojowi duchowemu i poczuciu szczęścia.

• Dawniej wierzono, że uwalnia od żalu i pretensji kierowanych przeciwko samemu sobie.

• Uważa się, że otwiera na bezwarunkową miłość i głębokie przywiązanie.

• W tradycji kamieni uczy wyrozumiałości i tolerancji wobec innych ludzi.

• Od wieków noszony jako ochrona przed złym okiem i urokiem, ma też wzmacniać intuicję.

• Osobom zmęczonym i pozbawionym zapału ma według tradycji przywracać chęć działania.

Rubin symbolizuje siłę życia, odwagę i szczerość uczuć. Sięgają po niego przede wszystkim osoby, które chcą wzmocnić pewność siebie, odzyskać chęć działania lub podkreślić swoją niezależność. Bywa też noszony jako kamień miłości i wierności, dlatego często pojawia się w biżuterii przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 9

Budowa chemiczna: Al₂O₃

Ciężar właściwy: 3.97 - 4.05

Czakry: korzenia, serca

Pielęgnacja: Czyści się letnią wodą i miękką szczoteczką, a następnie dokładnie osusza. Światło słoneczne mu nie szkodzi.

Szmaragd to zielona odmiana berylu i jeden z najcenniejszych kamieni szlachetnych na świecie. Ceni się go przede wszystkim za głęboką, nasyconą zieleń, bo to barwa decyduje o wartości okazu. Światło załamuje słabiej niż diament, więc nie iskrzy tak mocno, ale jego kolor robi ogromne wrażenie.

Szmaragdy powstają w żyłach skalnych razem z kalcytem i pirytem. Zupełnie czyste kryształy należą do rzadkości - niemal każdy ma wrostki innych minerałów, dlatego okazy bez widocznych pęknięć osiągają najwyższe ceny. Kamień dobrze znosi zarysowania, ale przez te szczeliny bywa kruchy przy uderzeniu. Dlatego szmaragdy się olejuje - bezbarwny olej wypełnia mikropęknięcia, poprawia czystość i wydobywa pełnię barwy.

Najpiękniejsze okazy pochodzą z Kolumbii, a pierwsze kopalnie działały w starożytnym Egipcie. Szmaragd od wieków zdobi królewską biżuterię, tradycyjnie uchodzi za kamień urodzeniowy maja, a w wielu krajach bywa prezentem na 55. rocznicę ślubu.

Szmaragdowi przypisuje się w tradycji spokojną energię kojarzoną z sercem i zielenią natury. Uważa się, że sprzyja równowadze i pogodzie ducha, dlatego nosi się go najczęściej jako wisiorek na wysokości serca lub pierścionek.

Właściwości szmaragdu

• Uważa się, że wzmacnia naturalną odporność organizmu.

• Tradycja łączy go z ukojeniem nerwów i rozładowaniem napięcia.

• Według dawnych wierzeń dobrze wpływa na serce i krążenie.

• W dawnych przekazach polecano go osobom dbającym o płuca i oddech.

• Wierzy się, że wspiera pracę nerek i oczyszczanie organizmu.

• Uchodzi za kamień przyjaźni, bo ma umacniać szczere i trwałe więzi.

• W tradycji przypisuje mu się ochronę małżeństwa i wierności.

• Mówi się, że wnosi zgodę i ciepło do relacji rodzinnych.

• Ma wzmacniać poczucie sukcesu i zadowolenia z tego, co udało się osiągnąć.

• Według wierzeń uwalnia od poczucia, że jest się niewystarczająco dobrym.

• Bywa nazywany kamieniem wdzięczności, uczącym dostrzegać dobro wokół.

• Wierzy się, że otwiera serce na miłość i dodaje radości życia.

• Tradycyjnie uchodzi za kamień spokojnego dostatku i poczucia bezpieczeństwa.

Szmaragd symbolizuje obfitość, dojrzałą miłość i umiejętność cieszenia się tym, co się ma. Sięgają po niego osoby ceniące harmonię w rodzinie i związkach oraz te, które szukają spokojnej pewności siebie. Opisane zastosowania należą do tradycji i wierzeń ludowych i nie zastępują porady lekarskiej.

Twardość: 7.5 - 8

Budowa chemiczna: Be₃Al₂Si₆O₁₈

Ciężar właściwy: 2.67 - 2.78

Czakry: serca

Pielęgnacja: Nie mocz w wodzie. Po noszeniu wytrzyj do sucha i trzymaj z dala od ciepła.