Niet haar gezicht maar haar keuken, haar stoel en de klank van haar stem blijven hangen, en op precies die omgeving bouwt de klassieke uitleg voort.
Veel mensen worden wakker met één zin in hun hoofd. Oma zei iets, een waarschuwing, een vraag die niet te beantwoorden was, en de rest van de droom is dan al vervaagd. De volkstraditie behandelt zulke woorden als raad die van generatie op generatie doorgegeven wordt; modernere lezers zien er de dromer zelf in, sprekend met een stem waar je wel naar luistert. Hoe dan ook verdient die raad het om op eigen kracht bekeken te worden, wat een stuk veiliger is dan hem opvolgen.
Alleen verschijnt ze bijna nooit. Er hoort een huis bij, en slapers beschrijven de kamer, het eten op het vuur, een bepaalde stoel en de huid van haar handen veel scherper dan wat er gezegd werd. De klassieke uitleg volgt die omgeving: oma staat voor continuïteit, voor het bijhouden van een huishouden en de verhalen die erbij horen, en voor zorg die komt zonder dat erom gevraagd is.
Dat oudere boeken deze figuur aan het huis binden, zegt vooral iets over de huishoudens waarin ze geschreven zijn. Lees het als geschiedenis en niet als regel. Genoeg slapers dromen over een oma die een zaak dreef, boerde, in haar eentje emigreerde of een gezin door een oorlog trok, en de figuur in de droom draagt dat leven mee, geen algemeen schort. Foto's helpen daarbij minder dan je zou denken: mensen herkennen in hun droom vaker een houding of een stem dan een gezicht.
De vrouw in jouw droom is niet het archetype uit het boek. Wie door een oma is grootgebracht, heeft een moeder in die stoel zitten. Wie een koele oma had, of haar nooit heeft ontmoet, heeft daar een leegte zitten, en een leegte leest heel anders. Neem je eigen geschiedenis eerst en de algemene betekenissen pas daarna.
Of ze nog leeft of niet verandert het beeld ook. Bij een overleden oma komt de droom vaak in golven terug rond verjaardagen, feestdagen en verhuizingen, en dat hoort bij rouw en niet bij een bericht van elders. Oma's uit oude foto's duiken bovendien op in precies die weken waarin je met het verleden bezig bent.


