แทบไม่มีสัตว์ชนิดไหนที่คนฝันถึงบ่อยเท่านี้ และแทบไม่มีชนิดไหนที่ตำราเก็บคำตอบไว้สองทางพร้อมกันแบบนี้ ท่าทีของสัตว์ตัวนั้นคือสิ่งที่ชี้ว่าจะอ่านไปทางไหน
เสียงหมาเห่ากันทั้งซอยตอนตีสองเป็นเรื่องที่คนอยู่บ้านแทบทุกคนเคยเจอ และเสียงแบบนั้นเดินเข้าไปในการนอนได้ง่ายกว่าที่คิด รอยข่วนที่ยังไม่หาย หรือการเพิ่งรับสุนัขตัวใหม่เข้าบ้าน ก็พาภาพนี้กลับมาซ้ำได้หลายคืนติดกันโดยไม่มีอะไรซ่อนอยู่ข้างหลัง เมื่อตัดคำอธิบายพื้น ๆ ออกไปแล้วจึงค่อยดูว่าตำราเก็บอะไรไว้ สิ่งที่ตำราแทบทุกเล่มทำเหมือนกันคือแบ่งภาพนี้ออกเป็นสองซีกอย่างชัดเจน ตัวที่วิ่งเข้ามาทักทายอยู่ซีกหนึ่ง ตัวที่ขู่แล้วกัดอยู่อีกซีกหนึ่ง แล้ววางทั้งสองไว้ข้าง ๆ กันโดยไม่เลือกข้าง
สุนัขที่ดีใจที่ได้เจอคุณมักผูกกับความซื่อสัตย์ การปกป้อง และความช่วยเหลือที่พึ่งได้จริง คนจำนวนมากตื่นขึ้นมาพร้อมชื่อของคนที่สัตว์ตัวนั้นแทนอยู่ในชีวิตคุณ เสียงเห่าที่ไม่ลงมือกัดเข้าใจกันว่าเป็นการเตือนมากกว่าการข่มขู่ คือมีอะไรบางอย่างในชีวิตที่ส่งเสียงดังจนต้องหันไปมอง ส่วนการโดนกัดคือแบบที่ทำให้คนลุกขึ้นมาค้นความหมายกลางดึก คนโบราณผูกไว้กับความไว้ใจที่พลิก หรือความรู้สึกผิดต่อคำสัญญาที่ยังไม่ได้รักษา ถ้ามาเป็นฝูง ความกลัวจะย้ายไปอยู่ที่จำนวน ไม่ได้อยู่ที่ตัวไหนตัวหนึ่ง
สองแบบที่คนเล่าถึงบ่อยที่สุดเป็นเรื่องของการไม่อยู่ การตามหาสุนัขที่หาเท่าไรก็ไม่เจอจัดอยู่ในกลุ่มฝันตามหา และตีความกันว่าเป็นบางอย่างที่คุณพยายามเอากลับคืนมา ไม่ใช่คำพูดถึงตัวสัตว์ ส่วนการฝันถึงสุนัขที่เคยเลี้ยงแล้วจากไปแล้ว พบได้ทั่วไปมากในคนที่เคยเสียสัตว์เลี้ยง และไม่ต้องถอดรหัสอะไรเลย มันคือการมาเยี่ยมแบบเดียวกับที่คนเล่าถึงพ่อแม่หรือเพื่อนเก่า
ตรงนี้ตำรามีน้ำหนักน้อยกว่าประวัติของแต่ละคน เพราะการโดนกัดตอนเด็กทิ้งสัตว์ไว้ในหัวคนละตัวกับการอยู่บ้านเดียวกับหมาสิบห้าปี บางวัฒนธรรมถือว่าสุนัขไม่สะอาด บางบ้านให้ขึ้นมานอนบนเตียง และผู้ฝันแบกแบบที่ตัวเองโตมาด้วยเสมอ ถ้าจำสายพันธุ์ได้ให้จดไว้ เพราะการหลับมักเลือกตัวที่เคยเจอจริงมากกว่าจะสร้างตัวใหม่ขึ้นมา ตัวที่เคยกัดคุณจริงกับตัวที่เคยนอนแทบเท้าคุณจริง ไม่มีทางแปลออกมาเหมือนกันได้เลย


