Aresztowanie we śnie - sumienie i przymus

Nikt nie mówi, co się właściwie stało. Najczęściej zgłaszana wersja tego snu to ta, w której zarzut nie pada ani razu, a właśnie ta mglistość jest dla tłumaczy sednem sprawy. Wiązano ją nie z konkretnym czynem, lecz z rozlanym poczuciem, że coś uszło płazem. Studenci w sesji, świeżo upieczeni rodzice i ludzie kilka tygodni po awansie zgłaszają ten sen masowo, co jest niezłą wskazówką, że opisywane uczucie leży bliżej wątpliwości co do własnego miejsca niż jakiejkolwiek winy.

Sumienie albo przymus

Sen zwykle zaczyna się w środku czegoś zwyczajnego. Idziesz gdzieś, siadasz do stołu, i nagle jest ręka na ramieniu. Tłumacze czytali właśnie to przerwanie, nie przestępstwo: zatrzymanie zapisywano jako sumienie, wewnętrzną kontrolę nad czymś, co osoba śniąca i tak już u siebie podejrzewa. Obok biegnie drugie odczytanie, dużo szersze, w którym aresztowanie znaczy po prostu przymus, obraz bycia zatrzymanym przez coś, na co nie masz wpływu.

Kajdanki, szarpanina i cudzy czyn

• Zatrzymanie za cudzy czyn. Czytane jako niesprawiedliwa ocena, poczucie mierzenia miarą, której nikt nie wyjaśnił.
• Patrzenie, jak zabierają kogoś innego. Traktowane osobno, zwykle jako niepokój o osobę, za którą bierzesz odpowiedzialność.
• Spokojne pójście albo szarpanina. Dwa różne stosunki do władzy, a ludzie pamiętają zwykle, który z nich wybrali.
• Kajdanki. Niosą własne, stare odczytanie o ograniczeniu ruchu, a nie o prawie.

Prawnik, nie sennik

Czasem sen idzie za rzeczywistą sytuacją i trzeba tu powiedzieć wprost: sen nie mówi nic o sprawie prawnej, a to hasło nie jest w takiej sprawie poradą. Jeśli masz realny kłopot tego rodzaju, właściwym adresem jest prawnik, nie sennik. To, co obraz naprawdę potrafi, to pokazać, gdzie nosisz ciężar, a kształt tego ciężaru zależy od twojego życia. Ktoś, kto przeszedł przez zatrzymanie, i ktoś, kto nigdy nie rozmawiał z policjantem, nie śnią tej samej sceny, choć opowiadają ją tymi samymi słowami.