Soms is je wang bij het wakker worden echt nat, want huilen tijdens de slaap bestaat werkelijk. De overgeleverde uitleg gaat over ontlading en niet over verdriet.
Van bijna elk beeld in dit woordenboek blijft 's ochtends niets over. Hier soms wel: een klam plekje op het kussen, een wang die nog nat is. Dat gebeurt, het is beschreven, en het hoort voor elke symboliek te komen. Huilen tijdens de slaap is een lichamelijk verschijnsel dat het vaakst gemeld wordt na zware dagen, in een rouwperiode en in de diepere uren van de nacht. De overgeleverde uitleg past daar goed naast: uitleggers behandelen droomtranen al eeuwen als druk die een uitweg vindt, en dat ligt dichter bij opluchting dan bij verdriet.
Het gaat in dit woord om het beeld van de traan zelf; de handeling van het huilen heeft in dit woordenboek een eigen ingang. De vraag die uitleggers stellen, is wie er huilde en wie ernaar keek.
De variant die dromers het vreemdst vinden is hard snikken terwijl je helemaal niets voelt, of zelfs rustig blijft. Oudere bronnen hebben daar geen moeite mee: ze lezen het als iets dat eruit gaat wat het wakkere hoofd nog niet benoemd of toegegeven heeft. Mensen die zichzelf omschrijven als niet-huilers melden deze versie opvallend vaak, en dat pleit eerder voor die lezing dan ertegen.
Hier houdt het nut van een woordenboek op. Waarover je huilde, en of je overdag makkelijk huilt, vertelt je meer dan welke overgeleverde betekenis op deze bladzijde ook. Tranen na een verlies zijn rouw die zijn gewone werk doet en hebben geen uitleg nodig die er overheen wordt gelegd. Wie geëmotioneerd en uitgeput wakker blijft worden van zulke dromen, weken achtereen, kan daar beter iemand met verstand van slaap over spreken dan een lijst met symbolen raadplegen.


