De gang, de dichte deur en de vraag die je niet kon beantwoorden: dit beeld duikt net zo goed op bij aanvragen, uitslagen en eerste ontmoetingen als bij werk.
Het beeld begint meestal op een gang: een stoel, een deur die nog dicht is, en het idee dat je iets vergeten bent. Komt zo'n droom in de weken voor een echt gesprek, dan hoeft er nauwelijks iets ontcijferd te worden. Duikt hij op terwijl er niets van dien aard in je agenda staat, dan is de traditionele lezing het gevoel beoordeeld te worden: een hoek van je leven waar je langs een meetlat wordt gelegd die je zelf niet hebt bedacht. De slaap leent het bekendste tafereel van beoordeling dat ze kan vinden en gebruikt dat opnieuw.
Het beeld reikt veel verder dan werk. Dromers melden het rond een aanvraag bij een instantie, bij een eerste ontmoeting met de familie van een partner, in het wachten op uitslagen en in elke periode waarin iemand anders een besluit over hun leven vasthoudt. Wat die situaties delen is niet het werk maar de plek: aan de verkeerde kant van het bureau.
Het detail om vast te houden is de vraag die je niet kon beantwoorden. Dromers die zich die vraag herinneren ontdekken vaak dat het helemaal geen werkvraag was, en dat inzicht levert doorgaans meer op dan de algemene symboliek.
Waar je in het wakkere leven zit verandert het plaatje trouwens ook. Wie voor zijn werk sollicitanten spreekt komt dit tafereel van de andere kant van de tafel tegen, en voor die dromer gaat het veel eerder over de oordelen die hij zelf velt dan over een oordeel over hem.


