Dun ijs, stevig ijs en smeltend ijs krijgen elk hun eigen lezing, en daarnaast is een koude slaapkamer een van de gewoonste aanleidingen voor dit beeld.
IJs is water dat is opgehouden met stromen, en daarmee is de kern van de lezing meteen gegeven: het beeld gaat over iets in je leven dat op zijn plek wordt gehouden. Of dat als veiligheid voelt of als vastzitten verschilt per droom en per dromer, en de traditie laat die twee nadrukkelijk naast elkaar staan.
Voor dun ijs heeft het Nederlands zijn eigen uitdrukking - je op glad ijs begeven - en slapers worden meestal wakker met de bijbehorende situatie er al bij. Stevig ijs onder je voeten krijgt een mildere uitleg, als grond die houdt, soms zelfs als een zware periode die tenminste voorspelbaar is geworden. Smeltend ijs geldt van oudsher als dooi: iets wat stijf was geworden en weer in beweging komt, vaak tussen twee mensen. Vastgevroren zitten is de ongemakkelijkste variant en gaat over niet kunnen handelen, niet over kou op zich.
De halve woordenschat van het gevoel is eigenlijk temperatuur. Een ontvangst is koel, een sfeer wordt ijzig, een vriendschap bekoelt en iemand loopt juist warm voor een vreemde. Dromen nemen zulke uitdrukkingen letterlijk, en daarom komt een ruzie die in zwijgen is beland 's nachts terug als een dichtgevroren meer. De uitleg volgt hier de taal van het gevoel en niet het weerbericht.
Voordat je verder zoekt, is de kamer waarin je lag het natrekken waard. Een raam dat in februari openstond, een dekbed dat van het bed gleed of gewoon een slecht verwarmd huis duwt kou de slaap in, en er wordt een tafereel omheen gebouwd dat het gevoel verklaart. Dat ontkent de betekenis niet, het is alleen de eerste vraag.
Daarnaast bepaalt je eigen geschiedenis met ijs de toon. Wie is opgegroeid met schaatsen op natuurijs en wie nooit stilstaand water heeft zien dichtvriezen, dromen niet over dezelfde stof. Voor de een is ijs een oppervlak met regels dat elke winter opnieuw wordt getest, voor de ander een gevaar dat alleen van beeldschermen bekend is. Wie ermee opgroeide leest scheuren en kleur als informatie; voor een ander is elk geluid onder de voeten meteen alarm.


