ตำราแบ่งภาพนี้ตามมือที่ถือเป็นอันดับแรก ฝั่งหนึ่งเป็นความสามารถและการแยกที่ทำอย่างตั้งใจ อีกฝั่งเป็นการคุกคามที่ตำราชุดเก่ามักอ่านเป็นถ้อยคำมากกว่าความรุนแรง
มีดเป็นของที่ผ่านมือคนเกือบทุกวัน ปอกผลไม้ตอนบ่าย หั่นของบนเขียงตอนเย็น หรือบาดนิ้วตัวเองตอนล้างจาน เรื่องเล็ก ๆ พวกนี้อธิบายฝันคืนถัดมาได้ดีกว่าสัญลักษณ์ใดเลย เมื่อพ้นชั้นนั้นไป สิ่งที่คนฝันจำได้แม่นที่สุดคือมือที่ถือมันไว้ และรายละเอียดเดียวนี้ผ่าธรรมเนียมการอ่านออกเป็นสองซีก
มีดในมือตัวเองอ่านกันว่าเป็นความสามารถ คือการตัดได้ การแยกออกจากกันได้ การตัดสินใจเรื่องที่ถูกปล่อยให้ติดกันมานานเกินไป ส่วนมีดในมือคนอื่นอ่านเป็นการคุกคาม และบ่อยครั้งอ่านเป็นคำพูดมากกว่าความรุนแรง เพราะตำราชุดเก่าที่สุดผูกใบมีดเข้ากับถ้อยคำที่ตั้งใจให้เจ็บ
คำอ่านฝั่งบวกเกือบทั้งหมดเกี่ยวกับการใช้มีดตามหน้าที่ของมัน มีดครัวหั่นขนมปัง ใบมีดกรีดกล่องพัสดุ หรือรอยตัดที่ขาดสะอาดบนเชือก ล้วนเข้าใจกันว่าเป็นการแยกที่ทำอย่างตั้งใจ และมักโผล่ในคนที่กำลังอยู่กลางการจบอะไรบางอย่างและตัดสินใจไปแล้ว มีดทื่อให้คำอ่านตรงข้าม และเป็นภาพที่คนเล่ากันบ่อยจนน่าแปลกใจ มักโยงกับการพยายามทำงานให้เสร็จด้วยเครื่องมือที่ไม่ได้เรื่อง ส่วนใบมีดที่ตัดอะไรไม่เข้าเลยนั่งอยู่ในตำรามาหลายร้อยปีในฐานะความคับข้องที่จับต้องได้
การถูกจ่อด้วยใบมีดหรือการถูกบาด เป็นภาพที่ตื่นมาแล้วใจไม่ดี และควรวางให้ได้สัดส่วน ตำราอ่านบาดแผลในเชิงสัญลักษณ์ ไม่ได้นับว่ามันเป็นข้อมูลเกี่ยวกับร่างกายของคุณหรือของใคร และไม่ได้อ่านว่าอะไรกำลังจะเกิด ถ้าคนที่ถือมีดเป็นคนจริงที่คุณรู้จัก คนอ่านที่ระวังจะพูดเหมือนกันหมดว่าฝันสะท้อนความรู้สึกของคุณต่อคนนั้น และความรู้สึกไม่ใช่หลักฐาน ถ้าภาพแบบนี้กลับมาบ่อยจนนอนไม่ค่อยหลับ การไปคุยกับหมอเรื่องการนอนเป็นคนละเรื่องกับการตามหาความหมาย
ที่เหลือขึ้นอยู่กับว่ามีดคืออะไรสำหรับคนฝันคนนั้น พ่อครัว คนที่เคยถูกขู่ด้วยมีดจริง และคนที่แค่มองแล้วไม่สบายใจ คือคนสามคนที่ต่างกันคนละแบบ และมีเพียงคนเดียวในสามคนนั้นที่กำลังฝันเรื่องที่ตำราอธิบายไว้ข้างบน


