ห้องใต้หลังคาคือความทรงจำ ห้องใต้ดินคือของที่เก็บพ้นสายตา ประตูล็อกคือสิ่งที่กันไว้ ระบบนี้เป็นระเบียบจนคนหยิบไปใช้เกินตัว และตรงนั้นเองคือจุดที่ควรระวังที่สุด
ที่อยู่เก่าที่คุณจำเลขบ้านไม่ได้แล้ว ยังโผล่มาในฝันได้เรื่อย ๆ และนี่คือภาพที่มีความหมายมั่นคงที่สุดในสมุดฝันทั้งเล่ม ธรรมเนียมจำนวนมากให้บ้านยืนแทนตัวคนฝันเอง ห้องกลายเป็นด้านต่าง ๆ ของชีวิต สภาพของตึกกลายเป็นสภาพของคนคนนั้น และห้องที่ไม่มีใครรู้ว่ามีอยู่ กลายเป็นส่วนของตัวเองที่ยังไม่เคยเข้าไปดู ระบบนี้เป็นระเบียบมาก จึงควรรู้ให้ชัดด้วยว่าระบบนี้หยุดทำงานตรงไหน
เริ่มจากที่อยู่ก่อน ตึกที่คุณโตมาเดินทางมาพร้อมของหนักที่ความหมายกลาง ๆ ไม่มีวันรู้ ส่วนบ้านของคนแปลกหน้าเป็นอีกภาพหนึ่ง มักถือกันว่าเป็นชีวิตที่กำลังลองสวมดู มากกว่าชีวิตที่อยู่จริง ถ้าบ้านหลังนั้นไม่คุ้นเลยแต่รู้สึกว่าเป็นของตัวเอง ส่วนผสมแบบนั้นน่าสนใจกว่าห้องไหนในบ้านทั้งหมด
ความคิดที่ว่าบ้านคือตัวเรา เติบโตมาในงานตีความฝันของสองศตวรรษหลัง แนวคิดนี้งดงามและถูกพูดซ้ำไม่รู้จบ แต่เป็นข้อตกลงร่วมกัน ไม่ใช่สิ่งที่ใครค้นพบ และยังมีคู่แข่งที่น่าเบื่อกว่ามาก คือคนฝันถึงบ้านเพราะคนใช้เวลาอยู่ในบ้านมาแล้วหลายพันชั่วโมง ที่อยู่ในวัยเด็กที่โผล่มากลางดึก อาจเป็นความทรงจำที่กำลังทำงานประจำของมันอยู่เฉย ๆ
เรื่องที่คนอ่านเกินจริงที่สุดคือความเสียหาย รอยร้าว น้ำรั่ว และการถล่มลงมา ตำราถือว่าอยู่ในหมวดความตึงเครียด และความตึงเครียดในฝันคือความรู้สึก ไม่ใช่คำบอกล่วงหน้า มันไม่ได้พูดถึงบ้านจริงของคุณ และไม่ได้พูดถึงความปลอดภัยของคุณเลยแม้แต่น้อย


