Sen o kościach - konstrukcja życia

W polszczyźnie mówi się, że coś czuje się w kościach, i to powiedzenie tłumaczy hasło lepiej niż niejedna definicja. Kość robi dwie rzeczy naraz: trzyma kształt i zostaje wtedy, gdy wszystko miększe znika. Odczytania idą dokładnie tymi dwiema drogami, a wiodące bierze pierwszą. Kości oznaczają rusztowanie życia, czyli te ustalenia, dzięki którym całość stoi, niezależnie od tego, czy ktokolwiek na nie patrzy.

W ziemi, w gablocie, w trawie

Miejsce znaczy tu więcej niż sam widok. Kości odsłonięte w ziemi czyta się jako coś dawnego, co wychodzi na wierzch, nierzadko zakopanego celowo. Kości ułożone w muzealnej gablocie to obraz zupełnie inny: historia uporządkowana i bezpieczna do oglądania. Zwierzęce kości w krajobrazie, wybielone słońcem, tworzą trzeci wątek i mówią raczej o upływie czasu niż o groźbie. Jeśli pamiętasz, czy stoisz nad znaleziskiem, czy je odkopujesz, czy trzymasz się od niego z daleka, masz w ręku najważniejszy szczegół całej sceny.

Pęknięta podpora

Odruch podpowiada, że obraz należy do śmierci, i najczęściej jest to odruch mylny. Senniki stawiają kości znacznie bliżej fundamentu niż cmentarza. Złamana kość czyta się jako podpora, która puszcza: umowa, plan, układ dnia, ktoś, na kim opierasz codzienność. O twoim ciele taki sen nie mówi nic i nie ma sensu szukać w nim ostrzeżenia o zdrowiu. Jeśli kość pęka we śnie pod ciężarem, zwróć raczej uwagę, co ten ciężar niesie: termin, obietnicę czy cudzą prośbę, której nie umiesz odmówić.

Co dokładały dawne senniki

Część tradycji dorzuca wątki dziedziczenia, pochodzenia i zobowiązań przekazywanych w rodzinie. Warto je znać jako zapis tego, jak ludzie ten obraz czytali, i nie warto robić z nich więcej. Jeśli praca albo studia stawiają cię blisko szkieletów, ładunek symboliczny spada niemal do zera i ten zwykły fakt waży więcej niż wszystkie hasła razem. Kiedy więc czytasz o spadku po przodkach, sprawdź najpierw, czy w twojej rodzinie rzeczywiście przechodzi coś z pokolenia na pokolenie, czy tylko ładnie to brzmi. Takie zapisy mówią o tym, co obraz przywołuje, a nie o tym, co się wydarzy.