Sen o domu - pokój po pokoju

W śnie o domu prawie zawsze znajdują się drzwi, których nie otwierasz od lat. Budynek wraca nocą częściej niż jakiekolwiek inne miejsce, a wiele tradycji czyta go jako obraz osoby, która śni. Pokoje odpowiadają wtedy obszarom życia, stan ścian ma mówić o stanie mieszkańca, a pomieszczenia, o których nikt nie wiedział, oznaczają część ciebie dotąd nieodwiedzoną. System jest zgrabny i właśnie dlatego warto wiedzieć, gdzie przestaje działać.

Konwencja, nie odkrycie

Zwyczaj czytania domu jako obrazu osoby wyrósł w dziewiętnasto- i dwudziestowiecznych interpretacjach. Jest elegancki i powtarzany bez końca, ale to konwencja, nie odkrycie, a konkuruje z rywalem o wiele nudniejszym: śnisz o domach, bo spędzasz w nich tysiące godzin. Adres z dzieciństwa pojawiający się nocą bywa zwykłą pracą pamięci. Nadinterpretacji doczekały się tu zwłaszcza uszkodzenia - pęknięcia, zacieki, walące się ściany. Tradycja widzi w nich obciążenie, a obciążenie we śnie jest uczuciem, nie prognozą, i nie mówi nic o twoim mieszkaniu ani o twoim bezpieczeństwie.

Strych, piwnica, zamknięte drzwi

• Strych albo najwyższe piętro. Pamięć i myśli, rzeczy trzymane, choć rzadko używane.
• Piwnica. To, co schowane z oczu; stąd tyle relacji o niepokoju na schodach w dół.
• Kuchnia. Karmienie i życie rodzinne, pomieszczenie, które obsługuje całą resztę domu.
• Zamknięte drzwi. Coś zatrzymane dla siebie, czasem przed innymi, czasem przed sobą.
• Nieznane pokoje. Jeden z najczęściej opowiadanych obrazów w ogóle, czytany jako niewykorzystane możliwości i wspominany raczej z zachwytem niż ze strachem.

Zacznij od adresu

Budynek, w którym dorastasz, przychodzi z materiałem, o jakim żadne ogólne odczytanie nie ma pojęcia, więc od niego zaczynaj. Cudzy dom to już inny obraz, czytany zwykle jako życie przymierzane, a nie przeżywane. Jeśli miejsce jest obce, a mimo to czujesz, że należy do ciebie, ta kombinacja zasługuje na więcej uwagi niż którykolwiek pojedynczy pokój w środku.