Van oudsher een drempel en een beeld van overgang, terwijl dromers vooral rijen beschrijven, een gate die steeds verspringt en een vliegtuig dat zonder hen vertrekt.
Bijna niemand die over een vliegveld droomt, komt daadwerkelijk in de lucht. Wat dromers melden is de rij, de gate die niet op zijn plek blijft en het steeds maar niet instappen. Dat is opvallend, want de traditionele lezing gaat juist over overgang: het gat tussen de ene regeling en de volgende. Een terminal is nu eenmaal een plek waar niemand hoort te blijven, en precies daarom werkt hij zo goed in een droom.
Een paspoort of instapkaart kwijtraken wordt verbonden met twijfel over papieren en geschiktheid: heb je bij je wat een nieuwe situatie van je gaat vragen? Dwalen door een terminal die zichzelf blijft herschikken, leunt tegen de dromen over verdwalen aan. Een vliegtuig zien vertrekken zonder jou draagt zijn eigen oude lezing over gemiste kansen, al behandelen zorgvuldige uitleggers dat als beschrijving van een gevoel en niet als rapport over je vooruitzichten. Aankomen en meteen de stad in lopen is de zeldzaamste en de rustigste versie, en die duikt meestal op nadat er werkelijk iets geregeld is.
De afstand tussen de traditionele betekenis en die ervaringen is het bruikbare deel. Uitleggers behandelen de terminal als drempel, dus een droom die je erin parkeert en er niet uit laat, geldt als beeld van tussen dingen in zitten: opgezegd maar nog niet afgerond, een aanbod aangenomen maar nog niet begonnen, een besluit genomen dat nog geen gevolgen heeft. De ergernis in de droom hoort meestal bij dat wachten en niet bij vliegangst.
De platste aanleiding is een echte reis. Mensen dromen over terminals in de twee weken voor vertrek en opnieuw in de week erna, en wie veel vliegt droomt ze zoals forenzen over treinen dromen, met bijna niets van de symbolische lading die een woordenboek eraan hangt. Ook een vertraagde trein of een verhuisdoos die al twee weken in de gang staat, levert dit soort dromen op: het gaat om de toestand van onderweg zijn. Wie ooit een nacht over drie plastic stoelen verdeeld heeft geslapen, heeft hier een eigen set associaties waar geen algemene uitleg tegenop kan.


