Planety w astrologii: co oznacza każda z nich?

Dziesięć ciał nosi w astrologii miano planety: Słońce, Księżyc, Merkury, Wenus, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun i Pluton. Każde z nich czyta się jako inny apetyt albo funkcję, a znak, w którym stało w chwili twoich narodzin, ma nadawać tej funkcji własny odcień.

Dlaczego Słońce i Księżyc trafiły na listę

Słowo planeta wywodzi się z greckiego określenia wędrowiec. Ktoś, kto obserwuje niebo gołym okiem, noc po nocy widzi, że niemal każde światło trzyma swoje miejsce względem pozostałych, a tylko garstka się porusza. Właśnie ta garstka wędrowców stała się planetami, a dwie najjaśniejsze z nich to Słońce i Księżyc.

Astronomia dawno uporządkowała te obiekty inaczej. Słońce jest gwiazdą, Księżyc satelitą Ziemi, a Pluton w 2006 roku spadł do rangi planety karłowatej. Astrologia zachowała starą listę, bo nigdy nie była ona twierdzeniem o fizyce, tylko spisem ciał poruszających się na tle nieruchomego nieba, a znaczenia przypięto właśnie do ruchu. Słońce i Księżyc astrolodzy nazywają światłami, żeby odróżnić je od reszty listy.

Szybka piątka

Pięć z dziesięciu planet porusza się na tyle szybko, że różni się między osobami urodzonymi w tej samej porze roku. Nazywa się je planetami osobistymi, bo zmieniają się od człowieka do człowieka, a nie od pokolenia do pokolenia.

• Słońce spędza w każdym znaku około miesiąca i oznacza to, ku czemu cię ciągnie: główny napęd, coś, w czym ciągle próbujesz robić postępy. To ustawienie zna każdy, bo do jego wyliczenia wystarczy sama data.
• Księżyc przechodzi przez znak w nieco ponad dwa dni, a cały zodiak pokonuje w około dwadzieścia siedem dni. Czyta się go jako warstwę odruchową: czego potrzebujesz, żeby poczuć się bezpiecznie, i jak reagujesz, zanim zdążysz w ogóle pomyśleć o reakcji.
• Merkury odpowiada za myślenie i rozmowę: jak przyjmujesz informacje, jak je porządkujesz, jak przekazujesz je dalej. Nigdy nie oddala się od Słońca o więcej niż około dwadzieścia osiem stopni, więc zawsze wypada w twoim znaku Słońca albo w jednym z dwóch sąsiednich.
• Wenus oznacza gust i pociąg: co uznajesz za przyjemne, co uważasz za warte posiadania, jak okazujesz innym życzliwość. Trzyma się w promieniu około czterdziestu siedmiu stopni od Słońca, więc mieści się najwyżej dwa znaki od twojego znaku Słońca w obie strony.
• Mars potrzebuje około sześciu tygodni na przejście przez znak i oznacza działanie oraz apetyt: jak naciskasz, jak się spierasz, co robisz, gdy coś stoi na drodze do tego, czego chcesz.

Ponieważ ta piątka zmienia znaki w ciągu dni albo tygodni, dwie osoby urodzone w odstępie dwóch tygodni mogą mieć ten sam znak Słońca i nie zgadzać się w niczym więcej w tej grupie. Właśnie stąd bierze się większość różnic między jednym kosmogramem a drugim.

Jowisz i Saturn

Te dwie planety stoją pomiędzy szybką piątką a odległą trójką. Nazywa się je czasem planetami społecznymi, bo znaczą raczej etapy życia niż chwilowy nastrój czy cechę całego pokolenia.

Jowisz okrąża Słońce w około dwanaście lat, więc w każdym znaku spędza mniej więcej rok i wraca do miejsca startu koło dwunastego, dwudziestego czwartego, trzydziestego szóstego i czterdziestego ósmego roku życia. Czyta się go jako rozrost: gdzie masz w sobie hojność, gdzie przesadzasz, gdzie zakładasz, że wszystko jakoś się ułoży. To samo ustawienie chwali się za szczęście i wini za przesadę, choć często to jedno zachowanie opisane z dwóch różnych odległości.

Saturn potrzebuje około dwudziestu dziewięciu lat na pełny obieg, czyli mniej więcej dwóch i pół roku na znak. Oznacza granice, strukturę i koszt rzeczy. Moment, w którym wraca na pozycję z twoich narodzin, zwykle między dwudziestym ósmym a trzydziestym rokiem życia, nazywa się powrotem Saturna, a tradycja czyta go jako chwilę, w której ustalenia poczynione w dwudziestce dostają egzamin z tego, czy udźwigną dorosłe życie.

Odległa trójka

Uran, Neptun i Pluton są zbyt słabo widoczne dla gołego oka i żaden z nich nie był znany dawnej astrologii. Urana odkryto w 1781 roku, Neptuna w 1846, a Plutona w 1930. Wszystkie trzy poruszają się na tyle wolno, że dzieli je z tobą każdy, kto urodził się w promieniu kilku lat od ciebie.

Uran potrzebuje około osiemdziesięciu czterech lat na okrążenie Słońca, czyli blisko siedem lat na znak, i oznacza przełom oraz niezależność: zerwanie, odmowę, nagłą zmianę kierunku, której nikt się nie spodziewał. Neptun potrzebuje około stu sześćdziesięciu pięciu lat, czternastu na znak, a jego terytorium to wszystko, co ma miękkie kontury: wyobraźnia, tęsknota, złudzenie, chęć rozpłynięcia się w czymś większym od siebie. Pluton okrąża Słońce w około dwustu czterdziestu ośmiu lat i porusza się nierówno, bo jego orbita mocno odbiega od koła, więc w jednym znaku potrafi spędzić dwanaście lat, a w innym ponad trzydzieści; oznacza władzę, przymus i taki rodzaj zmiany, po którym nie da się zostać tą samą osobą co wcześniej.

Dlatego ustawienie takie jak Neptun w Skorpionie opisuje raczej rocznik urodzony w ciągu czternastu lat niż jedną konkretną osobę. Astrolodzy traktują odległą trójkę jako osobistą dopiero wtedy, gdy wypada blisko czegoś szybkiego, na przykład pozycji Słońca albo punktu zodiaku stojącego akurat na wschodnim horyzoncie w minutę twoich narodzin, czyli ascendentu.

Jak połączyć planetę ze znakiem

Prosty wzór brzmi: planeta jest czasownikiem, a znak sposobem jego wykonania. Mars to czynność napierania. Mars w Wadze naciska poprzez negocjacje, Mars w Baranie naciska, idąc pierwszy, i żadna z tych wersji nie jest bardziej poprawna od drugiej. Ustawienie nazywane trudnym zwykle po prostu wykonuje swoją funkcję w stylu, który sporo kosztuje.

Dwie kolejne warstwy zmieniają odczyt, ale obie należą już do pełnego kosmogramu, nie do pojedynczej planety: to, w który z dwunastu segmentów nieba trafiła planeta, nazywany domem i tradycyjnie przypisywany do dziedziny życia, oraz kąty, jakie planety tworzą względem siebie, nazywane aspektami. Żadnej z tych dwóch rzeczy nie da się wyliczyć bez godziny urodzenia, bo obie zależą od obrotu Ziemi.

Co tradycja naprawdę twierdzi

Te znaczenia są odziedziczone, nie zmierzone. Nic w samej planecie Mars nie sprawia, że ktoś traci cierpliwość, a skojarzenia narosły przez wieki mitów, zapożyczonej symboliki i powtarzanej obserwacji, a nie przez testowanie. Sensownie jest traktować je jak słownik: dziesięć haseł, które akurat dzielą osobowość wzdłuż użytecznych linii.

Potraktowana w ten sposób lista jest warta poznania, bo podziały są przemyślane. Chcieć czegoś, gonić za tym, cieszyć się tym i umieć to wytłumaczyć to cztery osobne umiejętności, a większość ludzi wyraźnie lepiej radzi sobie z jedną z nich niż z pozostałymi. Tradycja przesadza dopiero w kroku od opisu do prognozy: sama pozycja planety w znaku nie powie ci, co przyniesie przyszły miesiąc.