1616 Melek Sayısı

Altı, övgüsünün içine bir uyarı da katlanmış tek rakamdır. Ev, bakım, sorumluluk ve hizmet onun payına düşer; altıyı öven eski kaynaklar bile bu payın ne kadar kolay fazlasına dönüştüğünü not eder. 1616 o altıyı birle dönüşümlü diziyor ve dizi hakkında yazılan her şey ikisinin arasındaki dikişte duruyor: başkalarının etrafında kurulmuş bir hayat, bir de o hayatı kuran kişi.

Ürkütücü olan sayı bu değil

Rakamlar soruyu davet ettiği için önce bunu kapatalım. Altının numerolojide karanlık bir okuması yok. 666'nın korkutucu ünü bambaşka bir dinî metinden geliyor ve o ün buraya taşınmıyor. Numerolojinin kendi setinde altı dokuzun en sıcağıdır; ona bağlanan sıkıntı da kötülük değil, yorgunluktur.

Bakmak ne zaman yönetmeye dönüşür

Altıya iliştirilen asıl zaaf aşırı sorumluluk ve 1616 en çok oraya uygulanıyor. Mesele birinin fazla önemsemesi değil. Mesele, önemsemenin zamanla yönetime katılaşması ve yönetimin sessizce evin bütün odalarına yayılması.

Altının kendisi bir kusur değil elbette. Bir evin dönmesini sağlayan, doğum günlerini hatırlayan, hasta olanı yatağa yollayıp çorbayı ısıtan taraf odur ve numeroloji bunu baştan beri değerli sayar. 1616'nın anlattığı, bu iyi huyun kimsenin fark etmediği bir noktada sınır tanımaz hâle gelmesi.

Anlatılagelen biçimleri tanıdık gelir:

• Devretmek yerine kendin yapmak, başlarda kendin yapman daha hızlı olduğu için, sonraları da öğrenmesine izin verilmiş kimse kalmadığı için.
• Bütün listeyi kafanda taşımak; herkesin randevusunu, doğum gününü, okul kâğıdını, üstelik tek başına.
• Evdeki her hâli onarılacak bir arıza saymak, sahibinden başka kimseyi ilgilendirmeyen keyifsizlikler dahil.
• Kendi planlarını ertelemek, hem de bir planın olduğunu unutacak kadar düzenli biçimde.
• Endişeyi bir hizmet gibi sunmak, sanki tasalı bir dikkat evin işine yarayan bir katkıymış gibi.

Bunların hiçbiri teşhis değil ve tekrarlayan bir sayı gerçek bir hane hakkında kanıt sayılmaz. Buradaki şey, insanların tanıdığı bir örüntünün tarifi. Dizinin bu kadar çok kullanılmasının sebebi de büyük ölçüde o tanıdıklık.

Maddelerin hepsinin aynı anda geçerli olması da gerekmiyor. Genelde biri yerleşiyor, ötekiler onun peşinden geliyor ve aradan birkaç yıl geçtiğinde bu bir tercih gibi değil, evin çalışma biçimi gibi görünüyor. Okumanın asıl vurguladığı yer de burası: yükün ne zaman ağırlaştığını kimsenin fark etmemiş olması.

Öndeki bir ne yapıyor

Bir de öteki rakam var ve 1616'nın düpedüz ev hâlleri demek olmamasının sebebi o. Bir, girişimi ve kişinin kendine ait bir yönü olmasını temsil ediyor; yani altının taşımakla meşgul olduğu her şeyle açıkça çekişiyor.

Alışılmış kuruluş şöyle: altı taşınan şeyi anlatıyor, bir taşıyan kişiyi anlatıyor, sıranın değişip durması da ikisinin aynı saatler için yarışması diye okunuyor. Mart'tan beri kendine ait tek bir fikri olmamış ebeveyne ya da yardım etmek için eve dönüp sonunda iki ayrı hayatı birden çeviren yetişkin evlada yakıştırılıyor.

Bu çekişmenin genelde gürültüsü olmuyor. Kimse masaya vurmuyor, kavga çıkmıyor; sadece kendine ait olan şey listenin en altına iniyor ve orada kalıyor. Diziye yakıştırılan gerilim de tam olarak o sessiz iniş.

Buradaki birin ne istediğini abartmamak da gerekiyor. Numerolojide bir, büyük planlar demek değil, yön demek; kişinin kendi adına attığı en küçük adım bile onun alanına giriyor. 1616'da anlatılan çekişme çoğu zaman bu ölçekte kalıyor, haftada iki saatlik bir şey.

Aile, ve bu sayfanın bilemeyeceği şeyler

Altı aileye doğru çektiği için dizi zor ev durumlarına da okunuyor: evde hastalık, yaşlanan bir anne baba, gerçekten zorlanan bir hane. Buraya bir uyarı düşmek gerekiyor. Bir sayı dizisinin tıbbi, hukuki ya da mali bir soruyla hiçbir ilgisi yoktur ve bu sayfadaki hiçbir cümle, o konuda yetkin birinin görüşünün yerini tutmaz. Okuma bir duyguya çerçeve öneriyor. Senin koşulların hakkında hiçbir şey bilmiyor.

Böyle durumlarda diziye yakıştırılan şey zaten çözüm değil, tarif. Yükün ağır olduğunu ve onu taşıyan birinin bulunduğunu adlandırmak ağırlığı hafifletmiyor ama görünür kılıyor. Görünür olmak da bu okumanın iddia ettiği en fazla şey.

Zor dönemlerde diziye yüklenen işlev de vaat değil, izin oluyor. Yorulmanın ayıp olmadığını söyleyen bir cümleye tutunmak için dört rakama ihtiyaç yok elbette, ama insanlar zaman zaman elinin altında olana tutunuyor.

Genelde neyi tetikliyor

Pratikte olan şey küçük. Kişi sayıyı fark ediyor, ne kadar yük taşıdığını bir an için görüyor ve aylardır rafa kaldırdığı bir soruyu soruyor; çoğunlukla bunun biraz azını yapsam ne olur sorusunun bir hâlini. Cevap dört rakamdan değil, kendi hayatından geliyor.

Çıkan cevaplar da çoğunlukla küçük oluyor: bir işin bir başkasına devredilmesi, bir akşamın boş bırakılması, uzun süredir sorulmamış bir şeyin sorulması. Dizi bunların hiçbirini gerektirmiyor; konuşma zaten oradaysa yalnızca bir adım öne çekiyor.

Bu dizilerin en iyi hâlinde yaptığı şeyin dürüst tarifi de bu sayılır: gündelik akışı, bir sorunun yüksek sesle sorulmasına yetecek kadar bölmek.